—————————————

เจ้านายหายไปไหนแล้ว..??

ทิ้งผมทำไม….?????

หนูทำอะไรผิด….??

————————————–

นี่คงเป็นคำถาม..

สำหรับทุกชีวิต ของมะหมา..และ มะแมว..ที่ถูกเจ้าของนำมาทิ้งให้อยู่ที่นี่..

คิดดูสิ..จากที่เคยอยู่ที่บ้าน..มีเจ้าของคอยอุ้มเล่นด้วย..

แต่วันนี้..ไม่มีอีกแล้ว..เจ้าของที่ใจดีหายไปอยู่ที่ไหน???…

____

คือว่า..ได้มีโอกาสเข้าไปอ่านกระทู้ที่พันทิปมาค่ะ..

เจอเกี่ยวกับน้องหมา-แมวที่ถูกนำมาทิ้งให้เป็น มะหมาวัด..และ..มะแมววัด…!!

จากหมาบ้าน..กลายมาเป็นหมาวัด..หัวอกเจ้าตัวน้อยจะเป็นอย่างไร..

ภูมิต้านทานด้านร่ายกายและจิตใจมันน้อยนัก..

เมื่อเทียบกับบรรดามะหมาวัด ที่เป็นตั้งแต่กำเนิด..

เฮ้อ…ไอ้เราก็เขียนบรรยายไม่ค่อยเก่งซะด้วยอ่ะจิคะ…

รู้แต่ว่า…ช่างน่าสงสาร..

เนื่องจากเจ้าของบล็อกเขียนบรรยายออกมาเป็นประโยคไม่เก่ง

จึงต้องขออนุญาตเจ้าของกระทู้..นักเดินทางตัวจิ๋ว..

นำประโยค และ รูปภาพบางตอน..มาเผยแพร่นะคะ..^^

—–

เมื่อพูดถึงวัด…

วัดที่รับอุปการะเลี้ยงดูทุกชีวิตที่ถูกเจ้าของนำมาทิ้งที่นี่…

คือวัด….ทำเลทอง…..

ตั้งอยู่ลำลูกกา คลอง 10 วัดจะอยู่ติดถนนเลยค่ะ  

สุนัขที่วัดจะมีประมาณ 600 ตัว และน้องแมวอีกประมาณ 300 ตัวเห็นจะได้

จะมีทั้งที่อยู่ในกรง และเดินเตร็ดเตร่อยู่นอกกรง 

 เป็นสุนัขและแมว ที่เป็นทั้งขาจร มาอาศัยอยู่ที่วัดเอง 

 มีทั้งที่มีคนนำมาปล่อย มีคนนำมาฝากเลี้ยงที่วัด และที่ออกลูกออกหลานกันเอง 

จึงทำให้มีสุนัขเยอะแยะมากมายขนาดนี้ค่ะ

ทางวัดได้มีการสร้างอาคาร ซอยย่อยเป็นห้อง ๆ 

ให้สุนัขอยู่รวมกันในนั้น พร้อมทั้งคอยให้อาหารทุกวันค่ะ..

——–

คนดูแลประจำก็มี “ป้าแดง” แค่เพียงคนเดียว

ที่คอยเข้ามาช่วยทางวัดดูแลสุนัข

นอกเหนือจากพระในวัดที่คอยดูแลอยู่ 

ในแต่ละวันสุนัขก็จะมีการเจ็บไข้ได้ป่วย

ติดเชื้อ ล้มตาย ไปหลายตัวเหมือนกัน…

——-

เฮ้อ…น่าสงสารเนอะ..

ถ้าเป็นมูลนิธิ  หรือสถานสงเคราะห์    

สถานที่เหล่านี้มีผู้สนับสนุน  มีผู้บริจาค 

มีผู้ดูแลและยังเป็นที่รู้จักของสาธารณะชน    

 

และผู้ที่รับผลกระทบโดยตรงคือน้องมะหมา และ น้องมะแมว ….

———————————————

เฮ้อ…มาดูรูปน้องๆกันดีกว่าค่ะ..

   

 

 

 

 

เรื่องอาหารที่ให้พวกเค้า…

ปกติที่นี่..ถ้าเป็นอาหารเม็ดจะให้ประมาณ 10 กระสอบได้ค่ะ

กระสอบละ 10 โล น่ะค่ะ สามารถนำเข้าไปเลี้ยงเค้าเองได้ค่ะ

แต่โทรมานัดก่อนก็ได้น่ะค่ะ ว่าจะไปเลี้ยงอาหารพวกเค้าวันไหน

ทางวัดจะได้ไม่ต้องหุ้งข้าวให้พวกเค้าค่ะ

แต่ถ้าเป็นข้าวก็ประมาณวันละ 100 กิโลค่ะ…(เยอะจัง….T^T)

ถ้าเป็นอาหารเม็ดก็จะสะดวกหน่อยค่ะ เทให้เค้าทางได้เลย

ที่นี้จะทานกันวันละ 1 ครั้ง ตอน 3 โมงเย็น นะคะ..

 

(กรณีสะดวก ต้องการเข้าไปเลี้ยงอาหารพวกเค้าด้วยตัวเอง..

..สามารถโทรนัดได้เลยค่ะ  ที่..086-3717379 (คุณเกด)…^^)

 

 

 

14. น้ำเกลือล้างแผล

15. Syringe  ขนาด 1 cc. / 3 cc. / 5cc.

16. กรงเก่าๆ

หรือสามารถบริจาคเป็นเงินช่วยค่ายาและค่ารักษาสัตว์ที่ป่วยได้ที่บัญชี
เข้าบัญชี พระครู อุดม ปัญญาวุธ
ธนาคาร ไทยพาณิชย์
สาขา ถนนนิมิตรใหม่
เลขที่บัญชี 354-222041-5
บัญชีเงินฝาก ออมทรัพย์

เพื่อช่วยเหลือสุนัขที่ป่วยเป็น ค่ายา ค่ารักษาของพวกเค้าด้วยค่ะ
โทรมาสอบถามได้ค่ะ 086-371-7379 ( คุณเกด ) ค่ะ

 

——————————————————————————–

 

ที่แห่งนี้…เจ้าของบล็อก

ขอให้เป็นที่เล็กๆ ส่วนหนึ่ง…

ที่พร้อมจะช่วยเผยแพร่ ข่าวสาร

และช่วยบรรเทาภาระอันหนักอึ้ง…

ให้กับทางวัดทำเลทอง ….

ได้ไม่มากก็น้อย..ค่ะ..^^

และ..

เพื่อให้น้องมะหมา..และ มะแมว..ที่ถูกเจ้าของนำมาทิ้ง…

ได้มีชีวิตอยู่ได้..ให้ยาวนานที่สุด..

..เท่าที่เรา..จะทำได้..

 

——————–

ขออนุโมทนาบุญ..สำหรับผู้ใจบุญทุกๆท่าน..

ที่เสียสละเวลาเข้ามาอ่าน หรือเพียงดูรูปภาพ..

ขอให้บุญกุศลนี้ส่ถึงแด่ตัวท่านทุกๆชาตินะคะ..สาธุ^^

 

ขอบคุณมากค่ะ..

Piggy PiM :)

 

 

—————————————————-

 

 

 

 

 

 

 

 

 

——-

ม่ะก่อน…ก็ไม่เคยเข้าใจ

จนวันนี้..

ก็ยังม่ะเข้าใจอยู่ดีอ่ะ….???

อยากรู้จัง..

ว่าฟ้าทำไมเป็นสีฟ้า…

แล้วไก่ทำไมต้องขันตอนเช้ามืด ??

นกฮูกทำไมต้องนอนกลางวัน ?? ..

แล้วทำไม ที่ๆมีน้ำกว้างๆ เยอะแยะ มากมาย ..ถึงเรียกว่า ทะเล ..

งู..ไม่มีขา หรอ?

แล้วแมว..ทำไมไม่เลื้อยอ่ะ???? …

แล้ว..แมงมุม..เคยเดินติดใยของตัวเองบ้างรึเปล่าอ่ะ??..

ทำไมปลา ไม่มีเสียงพูด !!

 

ฮ่วยยย!!  ยังมีอีกเยอะที่อยากรู้……

ทำไมต้องมีดาว..ที่อยู่กับพระจันทร์อย่างเดียว..

ดาวลำเอียง..ไม่รักพระอาทิตย์หรอ?…

โถ..พระอาทิตย์ น้อยใจแย่….. T^T

 

!!!!!

 

ยิ่งคิด…ก็ยิ่งมีอีกเยอะ ….

ที่..

งง ……!!!~

—–

สงสัยจะเพี้ยนแร้วเรา….. -_-’

นอนน้อยมั๊งเนี่ย…..เฮ้อ !!~

——

Piggy  ??

 

 

——-

ผ่านมาหนึ่งปี..

มิตรภาพที่มีจากพี่ๆ ที่ได้พบกัน..

นับตั้งแต่ ที่นี่ยังเป็น Sanook Blog….. อยู่เลย…

จนวันนี้..ที่นี่…ได้กลายเป็น Blogger แล้ว…

แต่…มิตรภาพ และ น้ำใจ ความห่วงใย…ที่พิมได้จากพี่ๆ กลุ่มเล็กๆ กลุ่มนึง..

ก็ยังไม่เปลี่ยนแปลง..^^

 

แม้ว่า…อาจมีห่างๆกันไปบ้าง..

ด้วยเหตุผลส่วนตัวของแต่ละบุคคล

แต่พวกเราก็ไม่เคยลืมเลือน

หรือ..ห่างหายกันไปไหนเลย..^^

 

ดีใจค่ะ ..ที่ๆนี่..ได้เป็นจุดเริ่มต้น..

สำหรับการมาพบเจอกัน..

พูดคุย..ทักทาย..ห่วงใย…

ซึ่งนำพาไปถึง..

ความเป็นมิตรภาพที่ดีๆ แน่นแฟ้น โดยผ่านโลกไซเบอร์

—–

เกือบสามปีแล้ว..ที่แห่งนี้เป็นพื้นที่ส่วนตัว..

เป็นเหมือนกระดานความรู้สึก..

มีทั้งดี และ ไม่ดี ทุกข์ และ สุข

กลับไปอ่าน เรื่องเก่าๆ ที่อัพไว้..

ก็นะ..เรื่องราวเยอะแยะเหลือเกิน

ยังนั่งถามตัวเองอยู่เลยว่า.. เขียนไปได้อย่างไร..ฮ่าๆๆ

แต่ทุกอย่างที่นี่..ได้ให้พื้นที่เล็กๆ

ที่ให้เราได้มีโอกาส…มีความเป็นตัวของตัวเอง

โดยผ่านการตกแต่ง..ภาพ เสียงเพลง

และอื่นๆอีกมากมายที่แสดงความเป้นตัวเรา..

…

ผูกพันเหลือเกิน.. ที่แห่งนี้…

ทิ้งไปไม่ลงเลย.. ^^

” .. รักที่นี่จ้ะ..บ้านหลังเล็กๆ ของฉัน.. “

…

—–

Ps..ภาพที่นำมาลงสองภาพข้างบนนี้..เป็นน้ำใจที่พี่ๆ ส่งมาให้พิกกี้..

จริงๆแล้วยังมีPostcard และจดหมายอีกนะคะ..แต่นำมาถ่ายไม่หมด..ฮ่าๆๆๆๆ

ขอบคุณในความหวังดี..นะคะพี่ๆทุกคน..^^

—–

เริ่มต้นอีกหนึ่งปี..ที่แห่งนี้..มีความรักอยู่..^^

Piggy :)