ช่วงนี้กิจกรรมช่วงเย็น ๆ หลังจากกลับจากทำงาน

นอกเหนือเรื่องวุ่นวายกับเด็ก ๆ ก็มีการหัดขับรถมาด้วยวันละ 1 ชั่วโมง

จริง ๆ แล้วแม่อุ๊ก็หัดมาหลายรอบแล้วตั้งแต่ยังไม่มีเอิร์น เอิร์ท ซะอีก

แต่ไม่ได้หัดแบบจริงจังเพราะมีสารถีขับอยู่แล้ว 555

เราก็แค่เป็นตุ๊กตาหน้ารถ คุยบ้าง หลับบ้างตามประสา

อีกประการหนึ่งรำคาญคนสอนด้วยขี้บ่นมาก ๆ

จะให้ทำอย่างนั้นอย่างนี้ ไอ้เราก็มือใหม่

บวกกับความไม่ชอบอะไรที่จุกจิกก็เลยมีงอนไม่รงไม่เรียนแล้ว

และ 3 - 4 ปี ที่ผ่านมามีหน้าที่อันยิ่งใหญ่

นั่นคือการเป็นแม่ เด็กหญิงกับเด็กชายคู่หนึ่งเลยพับโครงการไปยาว

ตอนนี้เอิร์น 3 ขวบ 1 เดือน เอิร์ท 1 ขวบ 9 เดือน

และมีธุระอะไรหลาย ๆ อย่างที่คิดว่าสมควรจะขับรถเป็นแล้วนะ

จะได้ทำธุระเหล่านั้นได้เองโดยไม่ต้องรอพ่อแอ๊ด

เช่น การพาลูกไปหาหมอ ก็ต้องปิดร้านขนกันไปทั้งพ่อ แม่ ลูก 

เพราะพ่อแอ๊ดขับรถพาลูกไปได้แต่ไม่สามารถสื่อสารกับหมอได้ดีเท่าที่ควร

ปิดเทอมนี้เลยถือเป็นช่วงที่ดีที่แม่อุ๊จะหัดรถ

เลยทำการเจรจากับอาจารย์จำเป็นให้สอนให้หน่อย

ไม่งั้นจะไปเสียตังเรียนเองแล้วนะ

ชาตินี้จะเป็นเหรอ .…อ้าวมีสบประมาทกันด้วย

 ไม่เป็นก็ไม่เป็นไรถือว่าลองแล้ว

บอกให้หัดให้ตั้งแต่ก่อนปิดเทอมจนไกล้จะเปิดเทอมแล้ว

ยังไม่สอนให้เลย ในที่สุดวันพุธที่แล้วอาจารย์ก็เอารถออกมาสอนให้

ตอนแรกก็ลองเลี้ยวลองขับที่โล่ง ๆ ฝั่งตรงกันข้ามกับร้านก่อน

แล้วสักพักให้ออกถนนจริงเลย อย่าถามว่ากลัวมั้ย…..กลัวมากกกก

ยังไม่รู้จังหวะช่องว่างซ้าย ขวา ระหว่างรถ คร่อมเลนบ้าง

โดนบ่นกันไปแต่คราวนี้แปลกแฮะที่คนสอนไม่บ่นมากเหมือนเมื่อก่อน (เมื่อยปากมั๊ง)

วันที่ 2 วันที่ 3 วันที่ 4 วันที่ 5 ผ่านไปอะไรก็ดีขึ้นแต่ยังกลัว ๆ อยู่ยังไม่ชิน

ช่วงนี้ออกถนน 4 เลนก็กลัว ๆ กับรถสิบล้อ รถบรรทุกที่มาเฉียด ๆ บ้าง

ไหนจะรถที่จอดอยู่ข้างถนนอีกจะไปสอยเค้าเมื่อไหร่

เมื่อวานพ่อแอ๊ดบอกให้ขับมาทำงานเลย 555 บ้าแล้ว

รอให้มั่นใจกว่านี้ ชั่วโมงบินมากกว่านี้จะลองขับมาเองดูแล้วกัน

พ่อแอ๊ดมักจะบ่นว่าขับรถนะเหนื่อยไม่สบายเหมือนคนนั่งหรอกหลับก็ได้

แม่อุ๊ก็ได้เถียงไม่เห็นจริงกะอีแค่ขับรถ

พอมาหัดขับเองเหนื่อยทั้งกายและใจเลย เฮ้อ

ลงจากรถที่ไหร่มือเย็นเฉียบเลยจ๊ะ

วันศุกร์ - เสาร์ที่ผ่านมาแม่อุ๊พาเอิร์น เอิร์ทไปค้างที่บ้านป้าลักษณ์ ป้าโกมาค่ะ

ป้าลักษณ์กับป้าโกเป็นรุ่นพี่สมัยเรียนของแม่อุ๊

ซึ่งแม่อุ๊เคยไปบ้านพี่ทั้งสองคนมา 1 ครั้งตอนนั้นยังเรียนอยู่ปี 2 เอง

บ้านเก่าได้ถูกเปลี่ยนแปลงปลูกใหม่เป็นบ้านชั้นเดียวปลูกอยู่บนเนินอย่างสวยงาม  

แม่อุ๊ชอบจังเลย  เอิร์น เอิร์ทก็ชอบเพราะมีบริเวณสนามหญ้าให้เดินเล่น

ทริปนี้รูปอาจจะมากไปหน่อยนะ

ที่เห็นยังไม่หมดจากที่คุณหญิงป้าเค้าถ่ายให้เลยยังเหลืออีกเพียบ

ป้าลักษณ์จนเอกนิเทศศาสตร์เลยบ้าวิชาเป็นพิเศษนะค่ะ

โดยมีป้าปองเป็นผู้สอนท่าทาง (อยู่ศูนย์ศึกษาพิเศษมากไปหน่อย)

แต่บางท่านางแบบก็นำเสนอเอง

 สมัยแม่อุ๊เด็ก ๆ ขี้อายมากไม่รู้ลูกไปได้เชื้อใครมา

และเมื่อได้มีโอกาสมาเยือนกำแพงแสนแล้ว

ครอบครัวตัว อ. ก็ไม่ลืมที่จะมาเยี่ยมสามสาวที่น่ารักครอบครัวนี้จ๊ะ

ใครน๊า……ตามไปดูกันเลย

ใช่แล้วค่ะแม่อุ๊พาเอิร์น เอิร์ทไปเยี่ยม…น้าบุ๋ม  หนูมีนา  หนูเตเต้ กันจ๊ะ

สองสาวเจ้าของบ้านเรียบร้อยมากไม่เหมือนลิง 2 ตัวเลย

โดยเฉพาะเอิร์นวิ่งเข้านอกออกในบ้านเสมือนเป็นบ้านตัวเอง

อย่างที่แม่อุ๊เคยบอกบุ๋มว่าครอบครัวเรามีอะไรคล้าย ๆ กันหลายอย่าง

มีนาเกิดวันที่ 8 มีนา  เอิร์นเกิดวันที่  10  มีนา 

เอิร์ทเกิดวันที่  3  กรกฎา  เตเต้เกิดวันที่  7  กรกฎา

พ่อแอ๊ดเกิดวันที่  3  มีนา พ่ออู๋เกิดวันที่  4  มีนา

และอีกหลาย ๆ อย่าง (แม่อุ๊คิดไปเองหรือเปล่าก็ไม่รู้)

ป้าลักษณ์กับป้าปองบอกว่าเด็ก ๆ รุ่นเดียวกันเลยและดูคุ้นเคยกันมาก

ไม่เหมือนที่แม่อุ๊บอกเลยว่าเพิ่งเคยเจอกันครั้งแรก

แม่อุ๊ว่าถึงจะมีอะไรหลาย ๆ อย่างเหมือนกัน

แต่ที่ไม่เหมือนกันก็คือแม่บ้านนู้นสาวและสวยกว่าแม่บ้านนี้เยอะเลย 555

กลับมาแล้วจ้าตั้งแต่บ่าย ๆ วันจันทร์ยังไม่ได้ฤกษ์อัพบล็อกเลย

มาอัพแล้วนะจ๊ะ…ตามไปเที่ยวกันเลย

จากที่แม่อุ๊เคยเกริ่น ๆ ไว้ว่าจะพาเอิร์น เอิร์ทไปเที่ยวทะเล

ในที่สุดเราก็ลงมติเป็นแถว ๆ หัวหิน

เพราะไกล้และสะดวกที่จะเดินทางเด็ก ๆ จะได้ไม่เบื่อ

หลังจากจองที่พักได้ก็ออกเดินทางกันสาย ๆ วันอาทิตย์ที่ 28 มีนา

เอิร์น เอิร์ทดูตื่นเต้นมาก ๆ แต่คนที่เหนื่อยตั้งแต่ต้นก็คือแม่อุ๊

กว่าจะเก็บของเสร็จจับเอิร์น เอิร์ทแต่งตัวก็เล่นเอาหอบเลย

ถึงประมาณ11 โมง กำลังร้อนเลยที่แรกที่เราแวะเที่ยวกันก็คือ…วัดห้วยมงคล

วัดนี้แม่อุ๊มาครั้งที่  3  แล้วแต่การมาครั้งนี้กับครั้งที่ 1กับ 2 คนละอารมณ์กันเลย

เล่าให้ฟังหน่อยแล้วกันค่ะ..แม่อุ๊ว่าจะเขียนเรื่องนี้หลายครั้งแล้ว

แม่อุ๊มีเพื่อนที่เรียนด้วยกันตอนเรียนปริญญาตรีที่สนิทและรักกันมาก

และยังคงติดต่อกันเรื่อยมา  บ้านป้าเหมียวอยู่ห่างจากวัดไม่กี่กิโล

ช่วงที่วัดสร้างเสร็จใหม่ ๆ ป้าเหมียวก็ชวนแล้วชวนอีกให้มาเที่ยว

แม่อุ๊ก็ไม่ได้มาสักที่ผลัดไปเรื่อย จนในที่สุดก็มีน้องเอิร์นแล้วก็คลอด

ก็ยังคงบอกป้าเหมียวอยู่ว่าจะไปเดี๋ยวจะไปพาหลานไปหาด้วย

ขอให้น้องเอิร์นแข็งแรงสัก 7 - 8 เดือนก่อน

แต่ในที่สุดแม่อุ๊ก็ได้มาที่วัดนี้จนได้เมื่อวันที่  29  พฤษภาคม 49

แต่ไม่ได้มาเที่ยวดังที่จุดประสงค์ของป้าเหมียวที่เที่ยวชวนแม่อุ๊อยู่เสมอ

แต่มารดน้ำศพป้าเหมียวแทน (ป้าเหมียวโดนรถชนเช้าวันที่ 29)

และครั้งที่  2  ก็มาร่วมงานของป้าเหมียวเช่นกัน

ทุกวันนี้แม่อุ๊ยังรู้สึกเสียใจและไม่เคยลืมป้าเหมียวไปได้เลย

ถ้าย้อนเหตุการณ์ไปได้แม่อุ๊จะไม่ผลัดวันเลยจริง ๆ

ช่วงนั้นเล่นเอาแม่อุ๊หัวใจสลายไปเหมือนกัน

แต่ทุกวันนี้แม่อุ๊ก็คิดว่าป้าเหมียวไปเที่ยวแต่ก็ยังคงอยู่ในใจเสมอไม่เสื่อมคลาย

ถ้าวันนี้ป้าเหมียวยังอยู่คงได้ปวดหัวกับความซนของหลาน ๆ ไม่น้อย

ก่อนกลับแม่อุ๊ได้พาเอิร์น เอิร์ทไปเยี่ยมบ้านป้าเหมียว

ได้เจอแม่คุยกับแม่ ส่วนพ่อเจอที่วัดแล้ว (พ่อเป็นกรรมการวัด)

แต่พ่อยังใจดีตามเอาหลวงปู่ทวดมาให้พ่อแอ๊ดกับแม่อุ๊อีกคนละ 1 องค์

ในวันนี้แม่กับพ่อสบายดีแต่คุยไปก็น้ำตาไหลไปไม่มีใครลืมเหตุการณ์อย่างนี้ได้ง่าย ๆ

… แม่ขอบอกขอบใจใหญ่ที่ไม่ลืมกัน …

ออกจากวัดก็มาหาของกินกันและก็เข้าที่พักเลย

ที่พักแม่อุ๊เลือกเป็นแบบวิลล่าอยู่ติดสระและทะเล

เด็ก ๆ ก็ตื่นเต้นพอมาถึงก็ร่ำร้องอยากจะเล่นน้ำ  ลงทะเลกันวุ่นไปหมด

ช่วงที่ไปถึงบ่าย 3  กว่า ๆ แดดยังร้อนอยู่มากก็ถ่วงเวลาให้กินนม ขนมได้สักพัก

พอ 4  โมงก็เอาไม่อยู่แล้ว..ก็ตามภาพนี้เลย

แต่ดูท่าจะชอบสระน้ำมาก ๆ เล่นได้หลายชั่วโมงจนตัวซีดตัวเสียวกันก็ไม่ยอมขึ้น

หลังจากขึ้นมาเปลี่ยนเสื้อผ้าก็พากันออกไปหาอะไรกินกันที่ตลาด

แล้วก็กลับมานอน..วันนี้เอิร์น เอิร์ทไม่ได้นอนกลางวันกันเลย

แต่ไม่มีใครหลับเร็วเลยสักคนกว่าจะหลับได้ก็ 3  ทุ่มกว่าเหมือนเคย

ทั้งที่ช่วงที่นั่งกินข้าวนั่งหาวจะหลับแหล่ไม่หลับแหล่กันก็ตาม

ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่พ่อแอ๊ดแม่อุ๊มาเที่ยวค้างนอกบ้านตามลำพังแบบนี้

เช้านี้ตื่นมาทันพระอาทิตย์ขึ้นค่ะ

เอิร์น เอิร์ทก็ตื่นแต่เช้าลงมาไล่จับปูกันสนุกสนานเลย

ก่อนกลับก็ได้เล่นน้ำสระกันอีกรอบ

งานนี้ใช้บริการสระว่ายน้ำคุ้มเลยแต่ไม่คุ้มกับวิวทะเลเพราะไม่ได้ลงทะเลเลยค่ะ

โดยรวมแล้วที่พักที่นี้ก็ดีค่ะ..เงียบเหมาะกับครอบครัวดี

แต่เรื่องอาหารเช้าที่นี่จัดไว้เป็นชุด ๆ ไม่ค่อยประทับใจเท่าไหร่

ชินกับอาหารบุฟเฟ่มากกว่า (ตามประสาคนกินเยอะ 555)

ก็สนุกดีค่ะกับการไปเที่ยวครั้งนี้แต่ก็คิดถึงบ้านเพราะอากาศร้อนเหลือเกิน

และที่สำคัญปู 2 ตัวไต่กันยั่วเยี้ย..พ่อแอ๊ดกับแม่อุ๊จับกันวุ่นไปหมด

ไม่ว่าจะเวลากินหรือนอน..แต่ครอบครัวมันก็ต้องอารมณ์นี้เนี่ยล่ะค่ะ