เผลอแป๊บเดียวเจ้าเด็กขี้แย นอนยากก็กลายเป็นเด็กพูดมาก นอนง่ายขึ้น

แต่ยังบ้าพลังและซนเหมือนเดิมชอบซนผาดโผนปีนบันได ปีนเก้าอี้สารพัด

วันก่อนแม่อุ๊แต่งตัวจะไปทำงานอยู่บนห้องชั้น 3 ได้ยินเสียงกระพรวนกรุ๊งกริ๊งมาไว ๆ

นึกว่าหูฝาดเปิดประตูออกมาดูเจ้าตัวยุ่งยืนยิ้มที่หน้าห้องแล้ว

นับวันวีรกรรมก็จะยิ่งเยอะมากขึ้นเดี๋ยวหกล้มหัวปูด หัวโนตลอด

แต่แม่อุ๊ก็ทำใจแล้วว่าการเรียนรู้และพัฒนาการที่ดีย่อมมีเจ็บตัวบ้างธรรมดา

และในวันที่ 3 กรกฎาคม ที่ผ่านมา

จอมซนคนเล็กของบ้านอายุครบ 2  ปีพอดี

ไม่ได้มีอะไรมากมายเพราะแม่อุ๊ต้องไปทำงานมีคำสั่งสำคัญรออยู่

ก็เลยได้แค่ใส่บาตรตอนเช้าเจ้าของวันเกิดไม่สบายนิดหน่อย

มีไข้น้ำมูกไหลตามระเบียบจากอากาศชื้น ๆ หรือติดพี่เอิร์นมาก็ไม่รู้

ของขวัญวันเกิดให้หนุ่มน้อย

และเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาพาไปดูปลาที่สยามโอเชี่ยนเวิล์ดมาอีก 1 รอบ

ก่อนที่บัตรจะหมดอายุเดือนกันยาแต่กว่าจะถึง 30 กันยาคงได้อีกรอบแน่ ๆ เลย