วันนี้เอารถคันใหม่มาโชว์ตามสัญญาค่ะ

กว่าจะได้เล่นเอากินเวลาไปหลายเดือนเลยส่งไปตั้งแต่เดือนสิงหาคม

 ได้มาเมื่อวันที่  27  ธันวาที่ผ่านมา

ก็เกิดอาการแย่งกันเล่นบ้างตามประสาของใหม่

คันนี้แม่อุ๊เสียเงินเล็กน้อย

ค่าภาษีรวมกับค่าส่งหน้ากล่องไปแลกประมาณ 300  บาท

 แต่ที่เยอะคงจะเป็นความวิตกกังวล

กลัวจะไม่ได้เพราะคนให้ความสนใจมาก

แล้วที่สำคัญไม่ได้เคยเก็บกล่องไว้เลยด้วยซ้ำ

ซื้อนมมาทีก็จะส่งกล่องไปบ้านย่า

ให้ย่าเก็บขายหมดไม่งั้นคงได้ 2 คันแน่

วันก่อนไปบ้านบุ๋มแม่ของน้องมีนา เตเต้ถึงกับตะลึง

 ทึ่งในความสามารถของบุ๋มมาก ๆ

เพราะกว่าจะได้ของแต่ละชิ้นมาต้องอดทนและความพยายาม

 แม่อุ๊ว่าเป็นแล้วเจอน้องสาวคนนี้เข้าไปชิดซ้ายเลย

วันนี้ได้เกียรติจากมิสมอเตอร์โชว์มาพรีเซ็นรถเลยนะคะ

เดี่ยววันหลังมีเวลาจะรวบรวมของมาอัพบ้าง

แต่คงไม่ถึงครึ่งของบ้านครอบครัวแห่งรักแน่ ๆ เลย

และแถมรูปควันหลงจากวันหยุดปีใหม่

 ทำบุญตักบาตรหน้าบาตรเช้าวันที่ 1มกราคม 2552 

 วันที่  2  ม.ค. ก็ได้แว๊บไปเที่ยวชะอำมาบ้าง

เนื่องจากเรือเข้าพ่อแอ๊ดต้องไปดูเรือขึ้นปลา

แม่ลูกเลยถือโอกาสติดตามไปด้วยก็นั่งกินลมชมวิวกันไป

ไม่ได้เล่นน้ำทะเลเพราะอากาศหนาวกลัวเด็ก ๆ ไม่สบาย

 ส่วนวันเด็กที่ผ่านมาเทศบาล ฯ ก็จัดงานวันเด็ก (อีกแล้ว) 

ดังนั้นอย่าได้หวังกันเลยว่าจะได้ไปใหนไกล ๆ

 แม่อุ๊ต้องไปทำงานอยู่แล้วเอิร์น เอิร์ทเลยได้มาเที่ยวด้วย

ก็สนุกสนานปนร้อน ๆ กันไป

 ได้ของเล่นกันมาบ้างเป็นกระสาย รางวัลใหญ่ ๆ

 ไม่เคยได้กับเค้าหรอกสักปีก็เอาสนุก ๆ กันไปค่ะ

เห็นน้องสาวโทรมาบอกว่าหนาวมาก

ให้เตรียมเสื้อผ้ากันหนาวให้เอิร์น เอิร์ทเยอะ ๆ ด้วย

ยังไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงเลยค่ะ..กลับมาแล้วจะเล่าให้ฟังนะค่ะ

ก่อนอื่นขอสวัสดีปีใหม่กับพี่ ๆ เพื่อน ๆ น้อง ๆ ทุกครอบครัวกันก่อนนะจ๊ะ

ถึงจะช้าไปแต่คงไม่สายเกินไปหรอกใช่มั้ยค่ะ

วันหยุด 5 วัน แม่อุ๊และครอบครัวไม่มีโปรแกรมไปท่องเที่ยวที่ใหนเลยอยู่บ้านตลอด

แต่ได้แว๊บ ๆ ไปชะอำบ้างไม่กี่ชั่วโมงเพราะเรือของพ่อแอ๊ดเข้ามาขึ้นปลาเลยได้โอกาสพาเด็ก ๆ ไปเที่ยวด้วย

เอิร์นอยากลงทะเลมากแต่พ่อกับแม่ไม่ได้เอาชุดไปและที่สำคัญอากาศหนาว

กลัวจะไม่สบายไปเพราะช่วงนี้เอิร์น เอิร์ท ไอกันอยู่

ส่วนหนุ่มน้อยไม่รู้กลัวอะไรไม่ยอมเหยียบทรายเลยพอปล่อยลงทำขางอไม่ลงซะงั้น

ครอบครัวเราไม่ค่อยชอบไปเที่ยวในช่วงเทศกาลหรอกค่ะ

เพราะคนเยอะต้องเบียดเสียดแย่งกันทุกอย่าง  รถติดก็เสียอารมณ์แล้ว

แต่แม่อุ๊มีแพลนไว้ว่าเดือนเมษาหน้าร้อนเหมาะแก่การเล่นน้ำทะเล

กะจะพาเอิร์น เอิร์ทไปค้างสัก 1 - 2 คืนแต่ยังไม่สรุปว่าเป็นจังหวัดอะไร

ใครมีประสบการณ์ดี ๆ แลกเปลี่ยนให้ฟังบ้างนะค่ะ

คงเป็นช่วงก่อนสงกรานต์หรือเลยสงกรานต์ไปแล้วนั่นล่ะค่ะ

เพราะแค่ลูกก็มึนแย่แล้วถ้าเจอคนกับรถเยอะ ๆ คงปวดประสาทแย่

ครอบครัวเรายังไม่เคยไปค้างนอกบ้านกันเลยตั้งแต่มีเอิร์น เอิร์ท คงต้องลองไปดูสักครั้งล่ะค่ะ

คิดถึงทุกคนเลยค่ะ

คราวหน้าจะอัพเรื่องรถสกู๊ตเตอร์ที่แม่อุ๊หน้าดำหน้าแดงกว่าจะแลกได้มาให้ดูนะค่ะ

มารายงานตัวแล้วจ้าหลังจากห่างหายไปนานหลายอาทิตย์ 

ก่อนอื่นต้องขอโทษพี่ ๆ เพื่อน ๆ น้อง ๆ ทุกคนที่มาเยี่ยมครอบครัวตัว อ. นะค่ะ

และขอโทษที่ไม่ได้ไปเยี่ยมหลาย ๆ บ้านเลย

เนื่องจากช่วงนี้มีเรื่องหนักอกหนักใจพอสมควรแต่ไม่ใช่ปัญหาครอบครัวหรือปัญหาส่วนตัวใด ๆ

แต่เป็นปัญหามาจากระบบอินเตอร์เน็ตไม่รู้เป็นอะไรช่วงนี้ต่อแล้วหลุดตลอดเลย

เสาร์ – อาทิตย์  ว่าง ๆ จะอัพบล็อกเหมือนเคยก็ทำไม่ได้บางทีต่อยังไม่ถึง 5 นาทีก็หลุด

บางวันต่อเป็น 10 ครั้ง  ต่อไปโมโหไปจนถอดใจ

ขอเวลาแก้ไขระบบถ้าดีขึ้นคงได้อัพบล็อกเป็นปกติ

*************

ส่วนอิร์น  เอิร์ท  สบายดีค่ะ ซนกันเป็นกิจวัตร จนแม่ปวดประสาทวันละหลาย ๆ รอบ

แย่งของกันบ้าง  เกกันบ้าง  รักกันบ้าง

น้องเอิร์นไปโรงเรียนทุกวันไม่มีปัญหา  นอนกลางวันที่โรงเรียนได้

ถ้าวันไหนไม่นอนก็จะคอยถือไม้เรียวของครูเดินตรวจแถวการนอนของเพื่อน ๆ

ส่วนเรื่องการเลิกแพมเพิร์สลองทำแล้ว  คืนแรกกับคืนที่สองผ่านไปอย่างดี

พอคืนที่สาม  เที่ยงคืนพ่อแอ๊ดเรียกว่าเอิร์นฉี่รดที่นอนก็เปลี่ยนกางเกงกันไป

ตีสามอีก 1 รอบก็เปลี่ยนกางเกงอีก

คืนที่สี่ก็เป็นทะเลอีกตามเคย  จนคืนที่ห้าพ่อแอ๊ดบอกไม่ไหวแล้ว

ช่วงนี้อากาศเย็น ๆ ด้วยใส่ไปก่อนเถอะ

ตราบใดที่ยังกินนมมื้อดึกอยู่ก็เลิกลำบากหน่อย

แถมเวลาปลุกมาเข้าห้องน้ำก็ไม่ให้ความร่วมมือบอกไม่ปวด 

ฉี่รดที่นอนก็นอนเงียบเย็นสบายไม่มีการตื่นมาโวยวาย เอากับเค้าซิ

สรุปว่าการเลิกแพมเพิร์สครั้งนี้ยังไม่สำเร็จ

เอิร์ทก็เริ่มกวนพี่สาวได้มากขึ้นเรื่อย ๆ  เช่นพี่เอิร์นกินนมอยู่ก็ไปตีขวดนม

พี่เอิร์นอุ้มตุ๊กตาอยู่ก็ไปดิ่งขาตุ๊กตาจนล้มกันไปทั้งสองคน

บางทีห้ามซะจนแม่เหนื่อยก็ปล่อยให้เกกันไปผลสุดท้ายก็ร้องไห้ตามระเบียบ

วันนี้เอารูปมาฝากให้หายคิดถึง

ใกล้ปีใหม่แล้วหลาย ๆ บ้านคงมีแพลนไปเที่ยวกันแน่เลย

ยังไงก็เที่ยวเผื่อกันด้วยนะค่ะ

แล้วอย่าลืมเก็บภาพสวย ๆ มาฝากด้วยล่ะ

ช่วงนี้อากาศเย็น ๆ รักษาสุขภาพกันด้วยนะจ๊ะ

เอิร์น เอิร์ทก็เป็นหวัด ไอ กันเป็นแถว  ตอนนี้ดีขึ้นแล้วค่ะ

คิดถึงทุก ๆ คนเลย 

พี่สาวที่แสนดี…พี่ทน + น้องตะวัน  พี่หมวย + น้องจุล  พี่ไพล + ไทเลอร์

เพื่อนที่สุดวิเศษ…ชล + น้องจริง จริง   จอย + หนูมะลิ

น้องสาวที่น่ารัก….บุ๋ม + หนูมีนา + หนูเตเต้   นิด + น้องน้ำไนล์ 

กว่าจะมีเวลาอัพบล็อกวันลอยกระทงก็ปาเข้าไปวันที่ 16 แล้ว

เอาอัพช้ายังดีกว่าไม่อัพนะ  หลังจากลอยกระทง

ที่ทำงานก็วุ่นอยู่กับการเตรียมงานพิธีถวายพระเพลิงพระศพของพระพี่นาง ฯ

จังหวัดสมุทรสงครามได้รับคัดลือกเป็นจังหวัดตัวอย่างสำหรับถ่ายทำสารคดี

ก็เลยเป็นงานที่เอาการพอดูในคืนวันศุกร์และวันเสาร์อีกทั้งวัน

แม่อุ๊ก็ไปตั้งแต่ 7 โมงครึ่งอยู่จน 2 ทุ่มกว่า ๆ ก็แว๊บกลับบ้าน

เพราะจะเดินไม่ไหวแล้วปวดขาไปหมดเลย

อีกทั้งช่วงนี้ลูกชายติดแม่เรียกแม่ได้ทั้งวันหายหน้าไปนิดไปหน่อยก็เดินหา

จะไปทำงานก็ร้องตามน่าปลื้มใจซะจริง ๆ

กลับมาที่งานวันลอยกระทงกันต่อ ช่วงเช้าแม่อุ๊ก็ไปทำงานตามปกติ

แต่ต้องลงภาคสนามเนื่องจากได้จัดการประกวดกีฬาพื้นบ้าน การประดิษฐ์กระทง ฯลฯ

จนบ่าย ๆ กลับบ้านไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเพราะต้องมาตอนหัวค่ำอีกรอบ

รอบมืดมีการประกวดหนูน้อยนพมาศและสาว (น้อย) นพมาศ

ดังนั้นเอิร์น เอิร์ทและพ่อแอ๊ดจึงไม่มีสิทธิ์เลือกที่จะไปเที่ยวที่ไหนนอกจากที่นี่

ปกติทุก ๆ ปีกว่าจะเลิกงานก็ปาไป 5 - 6 ทุ่มทุกปี

ปีที่แล้วเอิร์นก็หลับคาไหล่พ่อที่งานและกลับบ้านไป เอิร์ทยังเล็กนักก็ฝากย่า

แต่ปีนี้ได้มาซนทั้งสอง อ. เลย ดีที่ปีนี้ไม่ค่อยยุ่งนัก

แม่อุ๊เลยมีเวลาไล่จับเพราะวิ่งไปนู้นมานี่กันสนุกเชียว

ปีนี้เสร็จไวมากยังไม่ทันสี่ทุ่มดีงานก็เลิกแต่จอมซนทั้งสองก็หมดแรง

หลับคารถกันไปแล้วไม่ได้ลอยกระทงกันเลย

มีรูปพี่น้องรักกันมาฝาก ภาพบรรยากาศงานไม่ได้ถ่ายเพราะคอยจับปูใส่กระด้งอยู่ค่ะ

ขอรายงานความคืบหน้าของสาวน้อยกระโปรงแดงเมื่อบล็อกที่แล้วหน่อยค่ะ

เนื่องจากป้า ๆ ถามมาว่าเป็นไงบ้าง

อาทิตย์แรกผ่านไปอย่างดี อาทิตย์ที่สองจะต้องนอนกลางวันที่โรงเรียน

และกลับบ้านบ่ายสองทุกอย่างดีเกินคาด

ป้าเปิ้ลรายงานว่านอนได้ตามปกติ โดยไม่ต้องดูดนมจากขวดหลับเหมือนอยู่บ้าน

แต่ต้องกล่อมหน่อยเพราะยังแปลกที่

ปัญหาที่มีบ้างก็คือการอิดออดไม่อยากไปโรงเรียนบ้าง

แต่พอบอกว่าไปเถอะเดี๋ยวก็ได้กลับมาแล้ว ไปเล่นกับเพื่อนสนุกดีก็ไม่มีอะไร

และช่วงเช้าทานข้าว อาบน้ำก็ยังใช้เวลาเยอะอยู่ดีเพราะคุณเธอโอ้เอ้ห่วงเล่น

แต่เท่าที่ดูน้องเอิร์นไปแล้วก็มีความสุขดีมีเพลงมาร้องให้ฟังทุกวัน

จบบ้างไม่จบบ้างก็เดา ๆ กันไป

แต่ล่าสุดที่ร้องก็คือเพลงจิงเกอร์เบล ได้แค่ท่อนแรกเท่านั้นก็ขำ ๆ ดีค่ะ

จะดีใจหรือเสียใจดีที่ในที่สุดหลังจากค้นหาออกแบบเสื้อครอบครัวเป็นของตัวเอง

ในที่สุดก็ได้มาหน้าตาแบบนี้

วันแรกที่ได้รับของพ่อแอ๊ดโทรมาบอกว่าเสื้อของพ่อแอ๊ดกับแม่อุ๊ตัวใหญ่มากกกกกก

ไอ้เราก็ไม่นึกอะไรพอกลับมาเห็นเท่านั้นล่ะ..แม่เจ้าใหญ่จริง ๆ

เสื้อพ่อแอ๊ดแม่อุ๊เอามาลองใส่ดูสามารถใส่เป็นกระโปรงแซกได้เลยล่ะ

ส่วนของแม่อุ๊ก็ใหญ่แขนตกพอสมควร

ก็ปลอบใจกันไป..ไม่เป็นไรเดี๋ยวเอาไปแก้แล้วเย็บใหม่

ของเด็ก ๆ ใหญ่กว่าตัวเล็กน้อยไม่เป็นไร

ถามพี่ ๆ ที่ทำงานเวลาเอาเสื้อไปแก้ทรงไปแก้ที่ไหนกัน..ร้านอยู่ไม่ไกลจากที่ทำงาน

ก็สั่งช่างเรียบร้อยเห็นช่างรู้เรื่องบอกว่าเดี๋ยวพี่ดูให้เนี้ยตัวมันใหญ่เกินไปนะ

เราก็ไม่กล้าจู้จี๊มากมายเห็นว่ารู้ ๆ กันอยู่ทำมานานแล้ว..

และก็ได้ข้อมูลจากพี่ที่เคยทำว่าต้องกำชับให้ดีบางทีแก้มาตัวเล็กมาก

คงไม่หรอกมั้งพยายามคิดในทางที่ดีก่อน..ในที่สุดก็ไปรับเสื้อตามนัด

เห็นเสื้อแล้ว..เซ็ง..สุดบรรยาย.ตัวเล็กจริง ๆ คงได้แค่พอดีตัวซักแล้วจะหดอีกมั้ยเนี้ย

กลับมาบ้านพ่อแอ๊ดสวดอีกหนึ่งจบ…ประมาณว่าแล้วจะใส่ได้มั้ยเนี้ย..อย่างนั้นอย่างนี้

และในที่สุดก็ไม่รู้จะทำไงสงสัยต้องให้เด็ก ๆ ใส่กันไปเพราะตัวเล็กไม่ว่าชายลอยอีก

เสียเงินแถมเสียความรู้สึกอีกต่างหาก

ถึงจะปวดหัวกับการสั่งของทางเน็ตแม่อุ๊ก็ยังไม่ล่ะความพยายาม

ล่าสุดตอนนี้กำลังมองกางเกงแม้วกับกางเกงเลมาให้เอิร์น - เอิร์ทอีก

ใส่กับเสื้อยืด  เสื้อกล้ามขาวน่ารักดี

วันก่อนพายายไปหาหมอที่ศิริราชไปได้กางเกงมา 2 ตัว  น่ารักดี

(วันนี้ขอระบายอารมณ์หน่อยแล้วกันนะค่ะ..วันใหนจับเจ้าสอง อ. ใส่แล้วจะเก็บภาพมาฝาก)