Lucky..
บางทีความสุข มันก็หาได้จากสิ่งเล็กๆน้อยๆอย่างนี้นี่เอง
.
เป็นต้นว่า
การได้ฟังเพลงซ้ำ ๆ แล้วยังเหลือคำที่ร้องและทำนองติดอยู่ในใจตลอดวัน
การได้รับจดหมายจากเพื่อนสาวที่ปกติหากคิดถึงกันก็เพียงแต่โทรมาหา
การได้นั่งกดปุ่ม reply all ในอีเมล์ซ้ำไปซ้ำมา เพื่อตอบกลับเล่นกับเพื่อนๆ
การได้นั่งกินลำไยไปดูโบร์ชัวร์พิซซ่าไปกับเพื่อนสนิท
การได้คุยกับแม่ แล้วได้ยินแม่บอกว่า
แม่ซื้อหมอนสุขภาพให้ เพราะหมอนที่ห้องเธอน่ะมันแบนเหลือเกินแล้ว
แล้วบางที
สิ่งเล็กๆน้อยๆหลายๆสิ่ง มันก็ทำให้ความสุขธรรมดา
กลายเป็นความสุขมากๆได้โดยไม่รู้ตัวเลย
:’)
เมื่อกรกฏาคมกำลังจะจากไป ?
ที่เมื่อรวมกันแล้ว อาจไม่มีความหมายใดๆ ในทางภาษา
แต่มันกลับมีความหมายมากมายเหลือเกิน
สำหรับเรา
ไม่ว่าตัวตนจะเป็นอย่างไร มิตรภาพสำคัญกับใจเสมอ
…/
หลายวันก่อนได้รับอีเมลล์ฟอร์เวิร์ด
จากเพื่อนคนนึง ที่เคยพูดว่า
เมื่อมองมายังโลก เราเป็นเพียงฝุ่นธุลี เล็ก ๆ เพียงเท่านั้น
อ่านเเล้วชอบมากมาย วันนี้เรยเอามาฝากกันนะค่ะ
ค่อยๆ เลื่อนดูช้าๆ ใจเย็นๆนะค่ะ
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
มนุษย์เป็นแค่สิ่งมีชีวิตที่เล็กๆ เพราะฉะนั้น
จงอย่ากังวลเกินไปกับทุกสิ่ง
หวงแหนเวลาในทุกๆ ขณะ
และ ทำในสิ่งที่ใจปรารถนา
…….
เปิดโลกทัศน์ เปิดใจ
อย่ากังวลเกินไปกับสิ่งที่มารบกวนจิตใจ
หวงแหนในสิ่งอันเป็นที่รัก ใช้ชีวิตอย่างปลอดภัย และสงบสุข
จงมีความสุขเสมอ
เพื่อต้อนรับสิ่งที่กำลังจะมาในวันใหม่
เพลิดเพลินไปกับแสงอรุณ และมองด้านสว่างของทุกๆ สิ่งเสมอ
อืม มิตรภาพยังคงอยู่ .. แม้ที่นี่จะไม่มีที่ให้เรายืนอีกต่อไป
..
บ้านของอินมายด์กำลังจะเปิด ..
บ้านของพี่ชายพิม เปิดแล้ว
..
บ้านของเรา ..กำลังจะมีเรื่องราวเขียนมากมายเพิ่มขึ้น
บางทีบางช่วงชีวตของเราได้แต่หวังว่า ..
มันจะช่วยให้กำลังใจใครต่อใครได้เมื่อเข้ามาอ่าน
..
..
..
คิดถึงจ้า ..
..
see me @ Box space นะคะ
..
แล้วจะส่งลิงค์บ้านเราให้ นะ คืนนี้กำลังเร่งทำจ้า
^
^
พิมเป็นเด็กเร่ร่อน ไม่มีบ้าน
จะโดนลมพัดหายไปเร็ว ๆ นี้แหละ
มายิ้มให้กันที่นี่ก่อนเร็ว ..
ยิ้มยิ้ม
30 ก.ค. 2009 เวลา 2:43 pm
เมื่อกรกฏาคมกำลังจะจากไป ?
ใจก็หายลงไปด้วย เฮ้อออออ
^
^
ใจหาย มันเร็วไปหน่อยนะคะ
พิมไม่ทันได้เตรียมใจเหมือนกัน
ยิ่งเห็นคนที่คุ้นเคยกันมา
น้ำตามานก็พาลจะไหลเอาอ่ะ
เหมือนตอนที่ไปฝึกงาน
แค่ไม่กี่เดือน พอสิ้นสุดวันสุดท้าย
ยังต้องแอบเสียน้ำตาเลย
30 ก.ค. 2009 เวลา 3:34 pm
เคว้ง ง ๆ คว้าง ง ๆ ..
เหมือนจะมีที่ไป ..เหมือนจะมีที่อยู่..
แต่ก้อไม่เหมือนที่นี่ !
…
แต่คนที่คิดถึงกันเสมอ ..ก็จะคิดถึงกันไปเรื่อย ๆ ใช่ป่ะคะ
^^*
รักสนุก .. รักพี่พิม
30 ก.ค. 2009 เวลา 5:05 pm