มิถุนายน 27th, 2009
บอกเล่าทุกเรื่องราวประทับใจ
ใต้แสงจันทร์ ยังมีเงาของความรัก ทอแสงอยู่….แม้จะดูเลือนลาง….แต่ก็อบอุ่น…และนุ่มนวลอยู่เสมอ
คุณบอกว่าฉันไร้หัวใจ…ไม่มีความรัก…ตกตะกอน…หลงเหลือ…ค้างคา…อยู่ใน..ซอกใดของหัวใจเลย…
ไม่จริงหรอกนะ…ฉันยังคงเหลือ…เหลือ…..มิตรภาพที่หลับใหล…
ทำไมหัวใจของฉันถึงจมดิ่ง…อยู่ในห้วงลึก…ก็เพราะ…..เพราะมันเจ็บปวดเกินกว่า…ที่จะลุกขึ้นมา…
ฉันเจ็บปวดกับคำว่า “ ผมรักคุณเหลือเกิน “ แต่บังเอญ “ ผมหลงผิดไป “ คุณคุกเข่าอ้อนวอน
ขอให้ฉันอภัย…แล้วคุณจะเอา…เขาคนนั้นไปไว้ที่ไหน…คนเหมือนกัน…มีหัวใจเหมือนกัน…
ฉันยอมไป…..ไปจากคุณ….
ปล่อยฉันไปเถอะนะ…ให้ใจมันจมลึก…จนตายจากกัน…..สำหรับ ความรักของคุณ….ไม่ใช่ “เรา”