จอมโจรอนามัย*
(ต่อจากข้างบน)
วันก่อนนี้ เวลาประมาณ 18 น. ณ ร้านสะดวก
ซื้อแห่งหนึ่ง ย่านงามวงศ์วาน เกิดเหตุ รปภ.
ที่รักษาการหน้าร้าน จับกุมนางสาว ด. (นาม
สมมุติ) หน้าตาเหมือนลิง อายุราว 15 หยกๆ
36 หย่อนๆ บริเวณลานจอดจักรยานหน้าห้าง
พร้อมหลักฐาน เป็นผ้าอนามัยลอรีเอะ ซูเปอร์
สลิม 27 มม. ขนาด 8 ชิ้น (ในภาพ ขวาบน)
ขณะที่จอมโจรอนามัย กำลังจะหลบหนีด้วย
จักรยานทราบสี แต่ไม่ทราบรุ่น สืบทราบภาย
หลังว่า กระทำการโดยไม่มีเจตนา ทางรปภ.
จึงทำการปล่อยตัวไปชำระเงินแต่โดยดี
- - -
ฉันปาหนังสือพิมพ์ไทยโละในมือทิ้งอย่างอารมณ์เสีย
ภาพเหตุการณ์ต่างๆ เริ่มปรากฎขึ้นมาในสมองอย่างช้าๆ แต่ชัดเจน..
- - -
เรื่องมันมีอยู่ว่า เมื่อเย็นวันอาทิตย์ที่ผ่านมา ฉันเกิดอาการผู้หญิงกำเริบค่ะ
หรือที่ภาษาชาวบ้านเค้าเรียกว่าเมนมาน่ะเอง อิอิ ทีนี้ ผอนม (ผ้าอนามัย)
ที่มีอยู่ในบ้านก็ไม่น่าจะพอสำหรับพรุ่งนี้เช้า ก็เลยรีบคว้าจักรยานที่ที่บ้านพึ่งถอยมาใหม่
ไปร้าน.. เอ่อ ใช้ตัวย่อแล้วกันนะคะ ว่าร้าน ลต. อพ. ร้านเค้าจะได้ไม่เสียหาย อิอิ
(แล้วที่เมิงใส่ในรูปนั่นคนอื่นเค้าดูกันไม่ออก??)
ใส่เกียร์ถอยหลังกันไปนิดนึงก่อน จักรยานที่บอกว่า พึ่งถอยมาใหม่เนี่ย
อันเนื่องมาจากจักรยานคันก่อนหน้านี้ น้องชายของฉันเนี่ย มานขี่เอาไปทำฟัน
แล้วก็ไม่ได้ล็อคอะไร เพราะที่ผ่านมาไม่ล็อค มันก็ยังไม่หายนี่หว่า
แต่วันซวยก็ดันบังเกิด เมื่ออยู่ดีๆ ขณะมันโดนหมอทำพัน เอ้ย ฟัน เสร็จเนี่ย
จักรยานผู้เคราะห์ร้ายดันอันตรธานหายไปจากหน้าร้าน! ร้อนถึงผู้เป็นบิดา
ต้องหาซื้อจักรยานคันใหม่มาให้ใช้กันใหม่อีกครั้ง เห้อ..
วกกลับมาต่อ.. ฉันก็ขี่ๆๆๆ ไปเรื่อยๆๆๆ จนไปถึงร้าน ลต. อพ. เอาละหว่า..
ตูก็ไม่ได้เอาที่ล็อคมา คันนี้ก็ยังโคตรใหม่ ขืนหายโดนบิดาด่าแน่
แถมคราวก่อนก็ร่วมประนามนังน้องชายซะยกใหญ่ ถ้าทำหายเอง กรูตายยย!
แต่ไปซื้อของแค่แป๊บเดียวคงไม่หายหรอกน่า ดวงฉันมันคงไม่ซวยขนาดนั้น (หรอ?)
ว่าแล้วก็จัดแจงจอดรถมันใกล้ๆ ประตูกระจกของร้าน ฉันจะได้มองออกมาเห็นได้สะดวก
เดินๆๆ เข้าไปเลือกซื้อ ผอนม ที่มุมด้านในๆ ของร้าน แล้วก็รีบเดินผ่านออกมาทางล็อคกลาง
เพื่อที่จะได้แอบมองรถจักรยานก่อนว่ายังอยู่ที่ดีมั้ย ขณะเดินมาได้สักหน่อย
สายตาฉันก็พลันเห็น ชายวัยรุ่น มันมาที่รถจักรยานฉัน จับแฮนด์ และทำท่าจะขยับ!
ในเสี้ยววินาทีนั้น ฉันกระโจนออกมาจากร้าน พุ่งกระโจนใส่เจ้าหนุ่มนั่นสุดกำลัง
ไม่ใช่และ.. อิอิ ฉันแค่วิ่งออกมาประจันหน้ากับเจ้าหัวขโมยจักรยานนั่นอย่างไม่กลัว
ฉันง้างปากขึ้นเพื่อปล่อยประโยคเด็ดด่าไอ้โจรจักรยาน ‘ไอ้โจ่..จ..จ………..’
พลันสายตาฉันก็หันไปเห็น มอเตอร์ไซค์คันหนึ่งจอดขวางอยู่ด้านหน้า
ไอ้โจรจักรยานขยับรถจักรยานของฉันเสร็จ ก็เดินไปค่อมมอเตอร์ไซค์คั้นนั้น
และตวัดเข้ามาจอดตรงข้างจักรยานของฉัน….
‘ไอ้โจ่..จ..จ..กะยานคันนี้มันจอดขวางหรอคะน้อง แห่ะๆ โทษทีนะคะ’
ไอ้โจรจักรยานมองหน้าฉัน งงๆ มันคงนึก อะไรของเจ๊วะ กรูงง
‘ขอโทษนะครับคุณ’ เสียงผู้ชายดังขึ้นข้างหลังฉัน ขณะกำลังเก้อๆ ที่แอบคิดกล่าวหาไอ้โจรจักรยาน
ใครจะมาขอเบอร์ตูฟะ กะลังหน้าสิ่วหน้าขวาน อิอิ
แต่ฉันก็ยัง เอี้ยวตัวมาแบบสโลว์โมชั่น พร้อมเก๊กเสียงสวย ‘คะ..?’
ตาย๕! คนมองฉันจากทั้งข้างใน และหน้าร้านเต็มเลย
แถมพี่รปภ.ก็ยังมายืนจังก้ามองหน้าฉันอีก อะไรกันวะเนี่ย?!?!
พี่รปภ. เจ้าของเสียงเมื่อกี๊ ชี้มาที่มือข้างขวาของฉันที่ กำลอรีเอะ ซูเปอร์สลิมไว้แน่น!
- - -
ภาพต่างๆ ค่อยๆ ผ่านไปเรื่อยๆ อย่างช้าๆ แต่หนักหน่วง…
ฉันเหลือบมองไปยังห่อลอรีเอะที่ถูกแกะใช้แล้ว พร้อมอมยิ้มบางๆ
