u can call me anytime

มิตรภาพดีๆ เกิดขึ้นที่นี่

ฉันรู้สึกเช่นนั้น

จริง..จริง

..

ฉันเริ่มต้นเขียนบล็อกที่นี่ได้ไม่ถึงปี

เป็นบ้านแรกของฉัน

..

ฉันเริ่มต้นจากการเคาะประตูบ้านของนายทนทาน

C-Box ที่ฉันมักไปทิ้งถ้อยคำทักทายไว้

แขวนไว้หน้าประตูบ้านบ้าง เมียงมองตามหน้าต่างบ้าง

พี่สาวใจดีกับฉันเสมอมา

กำลังใจดีๆ มีให้ไม่เคยขาดหาย

( แม้พี่เค้าจะหายไปบ้าง และ กลับมาเป็น คุณภู..)

..

พี่สาวคนสวยถัดไป ..พี่ ป ปลา

ฉันแอบเข้าไปดูรูปถ่ายเก่าๆ ของเธอ ..

เน้นย้ำ..เก่า..เก่า แต่ไม่เก่าแก่ ^ ^

ร่อยรอยของฉัน .. เธอตามกลับมา ขอบใจ..

ทุกวันนี้ เราได้แต่ชวนกันบริหารข้อมือ..

แต่ เธอ..ไม่แน่จริง..

ศุกร์นี้ นะพี่

ลานเบียร์ คงไม่ทัน

ลานสวนสนุก…ละกันนะ

..

รำพึง นายเอ๋อ ..เพื่อนร่วมรุ่นของฉัน ที่นายทนทานคิดว่า

เรามาด้วยกัน .. เฉลย .. เราต่างคนต่างมา

และมิตรภาพเกิดขึ้นที่นี่

..

น้องขวัญ..นายขำขา..ผู้หายสาบสูญไป

เราขอประกาศหาคนหาย ที่นี่

..

ศิษย์พี่ Box สอนใครต่อใครในสารพัดเทคนิค

และเป็นศิษย์พี่..ที่ให้ป้า วัย ห้าสิบ ที่ไม่รู้จัก E-mail ..load รูป( สวย ๆ ????) 

ศิษย์พี่..ณ สำนักลมพัดลมเพ

..

เจ้าชายกาแฟ (ของฉัน)

เจ้าของถ้วยกาแฟและดอกปีบ

ผม..คุณ..เสพ กลิ่น รสกาแฟ

ผม ชอบ คุณ นะ ( เซ็นเซอร์ )

..

พี่สยามวิทย์ เจ้าของ คำสอนใจ

แวะมาทักทายตอนเช้า

ว่ากันว่า .. ผู้สูงอายุ มักตื่นเช้าเสมอ

ลุงวิทย์..ว่าจริงหรือเปล่าคะ

..

เจ้าน้องของคำว่า ..แค่…หวานเย็น เมื่อวันวานของข้าพเจ้า

เจ้าน้องสายลมแสงแดด…

มามะ ..จะยอมรับ add Hi5 แล้วละเจ้า..

ถ้าเจ้ากลับมาก่อน บ้านนี้ จะปิดประตู

..

ตัวเล็ก..เส้นขนานของความรัก

เราจะเดินไปเจอกันที่ไหนดี

แต่เชื่อเถอะ ว่าแล้วเราก็จะหากันเจอ

..

อีกคน..ที่อยากฝากถ้อยคำถึงเธอ..

..น้องหญิงสาวแสนหวานของผองพี่..

ฉันไปบ้านเธอสม่ำเสมอจากวันแรกที่นี่ จนถึงวันนี้ 

เพียงแต่ ไม่ทิ้งถ้อยคำไว้อย่างเคย..เหมือนเมื่อวันก่อนโน้น

ไม่มีอะไร.. บางถ้อยคำของเธอพัดผ่านใจของฉันไปแล้ว

วันหน้า..บางที เราอาจมีต้นมิตรภาพต้นใหม่งอกงาม

..

น้ำไนล์ คุณบุ๋ม Think9 lullaby_story สายลมอิสระ  

ป๋องแป้งที่หายไปกับวันแห่งความรัก noree_say  foolman pan_sk

ไปยาลน้อย..ไปยาลใหญ่..

ใครต่อใคร..ที่เคยทายทัก เยี่ยมเยือน

ดีใจที่ได้รู้จักกัน 

และ ฉันเชื่อว่า มิตรภาพจะ เติบใหญ่ และ งดงาม .. ต่อไป

.. 

ไม่เอ่ยคำอำลา

เพราะ เชื่อว่า แล้วเรา จะได้เจอกัน

..

U can call me anytime

..

สวัสดี และ พบกันใหม่

^_^

บันทึกไว้ ใน สมุด friend ship

เมื่อวันที่ บ้านสนุก จะ ปิดประตู

..

ฉันนั่งนิ่งๆ หน้าจอคอมพิวเตอร์มานานนับชั่วโมง

สายตาเหลือบไปเห็นบานตู้เก็บของเปิดแง้ม..

อืมม .. มีอะไรอยู่บ้าง..แล้วฉันก็เห็นจดหมายเก่าๆ

ตั้งแต่สมัยผูกคอซอง จนถึง เริ่มทำงานใหม่ๆ

อ่านแล้ว รู้สึกดี ..จนอยากบอกเล่าให้ฟัง

..

ฉบับแรกจากเพื่อนมัธยมปลาย..ที่แยกย้ายไปเรียนต่อปริญญาตรีคนละที่

.. 

ที่บ้าน

บ่าย 3 โมง

วันศุกร์ที่ 3 เดือน 7 พ.ศ. 25..

(ชื่อฉัน)

คิดถึงจัง

ได้รับสารนานแล้ว..เพิ่งมีโอกาสตอบ

สบายดีเหรอ..แม่นกน้อย

โผบินได้ตามใจชอบแล้วนะ

ดีใจด้วย..จริงจริง

ที่อยู่ อาหาร

สะอาด น่ากิน น่าอยู่ ดีไม๊

กลัวจะไม่สบายไป

เป็นห่วงมากนะ

เปิ้ลเรียนที่ ABAC ก็สบายดี

จะพยายามให้มากมาก

เพื่อที่จะลุงขิ้นมายืด

และเช่นเดียวกันนะ

(ชื่อฉัน)ก็ต้องลุกขึ้นมายืด..เหมือนกัน

และติดต่อกันมาบ้างนะ

จะคอยอยู่โดยไม่ลืมเลย

รักนะ

เปิ้ล

..

แม่เจ้าโวย

..จะคอยอยู่โดยไม่ลืมเลย..

สำนวนเธอ..ช่างได้ใจ

..

อีกใบ เป็นการ์ดทำมือ..อวยพรวันเกิด จากชายหนุ่มช่างฝัน

ถ้อยคำในการ์ด

“ขอให้(ชื่อฉัน)มีความสุข สมหวังในทุกสิ่ง

ในวันฝนตก และ ฝนไม่ตกตลอดไป”

 ลงชื่อ..เต้ย..

ที่กิ๊บเก๋ คือ แนบคำอธิบายเป็นตัวอักษรพิมพ์ดีดมาว่า

คำอธิบาย

สวัสดีจ๊ะ(ชื่อฉัน)

ความจริงตั้งใจจะส่งการ์ดนี้ให้ถึงมือ(ชื่อฉัน)ด้วยตัวเอง

แต่คิดว่ากว่าจะได้เจอคงอีกนาน ก็เลยคิดว่า

ส่งการ์ดนี้ทางไปรษณีย์แทนจะดีกว่า..

ป.ล. มีความคิดจะส่งไปรษณีย์ก็วันที่ 4 ก.พ.

หวังว่าคงจะให้อภัย

อืมม.. ก็ให้อภัยแหละนะ

พ่อคุณ…

.. 

ฉบับสุดท้าย จากสาวหวานไหว

เธอมักจะมีกลอนหวานๆ มาหาฉันเสมอ

..

หวัดดี..(ชื่อฉัน)

พบกันอีกครั้ง … บนตัวหนังสือสวย

เขียนมาเพราะคิดถึง..ไม่ได้เขียน เพื่อทวงความรู้สึกเก่า

เอาเป็นว่า หยิบจดหมายเก่าขึ้นมาอ่าน แล้วถามตัวเองว่า

เราห่างกันไปตั้งแต่เมื่อไรนะ …

…

..

ตอนท้ายของถ้อยคำ..

..

เพราะความไกลห่าง

ถึงบางครั้ง

จะรู้สึกอ้างว้างโหยหา

ก็ยังอาทรถนอมค่า

ความรู้สึกดีดี มีต่อกัน

ฉันชอบท่อนนี้มาก..ทุกวันนี้

เมื่อต้องห่างร้างลา..ใคร..

ฉันมักนึกถึงกลอนเปล่าบทที่ไม่รู้ว่าใครเป็นเจ้าของบทนี้เสมอ

..

ยังมีหลายฉบับที่อ่านแล้วแอบยิ้ม..

นึกถึงสมัยที่น้อง E-mail ยังไม่เกิด

จดหมายฉบับสวยที่บรรจงเขียนถึงกัน

ช่างทำให้รู้สึกดีเช่นนี้เอง

..

ปล. ระลึกถึง เจ้าของจดหมายทุกฉบับนี้ มากมาย

บางทีวันนี้อาจจะเช้าเกินไป

หยาดน้ำค้างยังค้างละอองบนอากาศ

ดอกไม้ที่เก็บมาฝากใครคนหนึ่ง

วางอยู่ในตะกร้าสานข้างกาย

โขดหินที่นั่งคอยเย็นยะเยือก

หรือว่ายังเช้าเกินไป

ทั้งดอกไม้และความใยดี

จึง..เก้อ..

แม้จะสดสวยด้วยความหมาย

แต่ผิดเวลา

ดอกไม้ก็ไร้ค่า

ขอบคุณ นิรนาม/อันพึงจดจำ