กลอนสายเกินไป
โดย gootum@sanook.com เมื่อ วันศุกร์ มี.ค. 28, 2008 ใน กลอนกลอนสายเกินไป
ขอโทษนะเพิ่งรู้ตัวเองก็เมื่อวันที่สาย ที่ทำร้ายเธอในครั้งนั้น
ฉันมันผิดฉันมันเลวที่ทำร้ายกัน ทำไมฉันเป็นคนไม่ดี
พูดเรื่องที่ทำให้เธอเสียหาย เหมือนฆ่าเธอให้ตายทั้งเป็นอย่างนี้
พูดขอโทษเท่าไหร่เธอคงไม่ใยดี ก็ควรแล้วที่เธอจะไม่สนใจ
อะไรกันนะทำให้ฉันพูดมัน แค่คำว่าโกรธสั้น ๆ เท่านั้นเองเหรอ
ถึงกับพูดให้ร้ายต่าง ๆ กับเธอ หรือแค่เผลอเพราะยังไม่คิดอะไร
คงไม่ใช่หรอกอาจเป็นเพราะความตั้งใจ ที่จะพูดให้เธอเสียหายในครั้งนั้น
โอ้ ! ที่รักฉันมันแสนเลว เหมือนดังเปลวไฟนรกโลกัณย์
พูดไม่คิดสมควรแล้วที่จะโดนโทษทัณ สมควรแล้วที่เกลียดฉันไม่พูดจา
ความผิดครั้งนี้ช่างมากมายนัก คิดจะร้อยจะถักต่อกันคงไม่ได้
เพราะเส้นความรักมันคงขาดจากหัวใจ จะต่อยังไงก็คงจะไม่เหมือนเดิม
จะอ้อนวอนเธอสักเท่าไหร่ ต่อให้มีความรักเพิ่มเติมเสริม
ก็คงจะไร้ค่าเพราะเธอไม่เหมือนเดิม จะรักเพิ่มยังไงก็ไม่สำคัญ
ก็ในเมื่อตอนนี้เป็นคนนอกสายตา ตลอดเวลาเธอไม่เคยนึกถึง
จะพูดคำหวาน ๆ คำซึ้ง ๆ ก็คงจะเหมือนผึ้งที่ทำให้เธอรำคาญ
ต่อให้มีความรักยิ่งใหญ่เท่าผืนฟ้า ต่อให้เอาดวงดารามาประสาน
เป็นรูปหัวใจเรียงร้อยให้งดงาม ก็คงเปรียบปรานดอกหญ้ามิรู้โรย
ต่อให้มีเวทย์มนต์อิทธิฤทธิ์ ต่อให้มีพลังจิตเสกสายฝน
ต่อให้ท่องคาถาท่องมนต์ ต่อให้เสกคนเป็นกบได้ก็ไม่ซา
ต่อให้เอาดอกไม้มาเรียงร้อย เป็นสื่อถ้อยคำหวานต่าง ๆ นานา
ต่อให้เป็นยอดมนุษย์ที่โลกฮือฮา ก็คงไม่สามารถลบความผิดไป
คงจะยากที่จะให้เธอรับฟัง คนที่พลั้งที่เผลอและเหลวไหล
คนที่ไม่ดีเอาแต่ใจ ไปที่ไหนมีแต่เรื่องวุ่นวาย
เพียงวันนี้แต่งกลอนมาขอโทษ อยากให้หายโกรธกลับมาเป็นเพื่อนกันได้ไหม
ถึงแม้เคยทำผิดอะไรมากมาย แต่ครั้งนี้ฉันสำนึกได้แล้วคนดี
แค่ยอมเปิดใจให้โอกาสอีกซักที รับรองได้เลยคนๆนี้จะเปลี่ยนไป
อยากจะขอโอกาสครั้งสุดท้าย จะเลิกทำตัววุ่นวายน่าสงสาร
จะเลิกเป็นตัวร้ายเลิกเป็นนางมาร จะไม่ทะเยอทะยานในสิ่งไม่ดี
จะยอมฟังเหตุผลกับใครๆ แค่เพียงให้เธอกลับมาเป็นเพื่อนกับฉัน
ยอมพูดด้วยคุยด้วยไปวัน ๆ แค่เพียงฉันอยากมีเธอเหมือนที่ผ่านมา
ไม่ใช่ให้กลับมารักกัน แค่เพียงฉันอยากมีเพื่อนอย่างเธอ
คนที่น่ารักคนที่ใครๆก็อยากพบเจอ คนที่ใครก็เพ้อก็อยากมีเธออยู่ใกล้ๆ
กลอนบทนี้อาจจะไม่ค่อยดี แต่คนๆนี้ยินดีจะแต่งให้
อาจฟังดูแล้วไม่ค่อยพอใจ แต่ทั้งหมดนี้นั้นไซร้ให้เพียงเธอ
คงจะดีถ้าเธออ่านแล้วเก็บไว้ แค่ขอให้มันเป็นเพียงความทรงจำหนึ่ง
อาจจะไม่พราะไม่ซึ้ง แต่ทำเท่าที่คน ๆ หนึ่งทำได้
อยากจะขอโทษอยากจะให้รู้ความในใจ คนที่ทำผิดไปนั้นรู้สึกแล้วเธอ