พฤศจิกายน 4th, 2008
เธอเข้ามาเพื่อฆ่าเวลาเหงาหรือไร
วันนี้ . . . . . .
วันที่ฉันได้พบกับเธอ ใช่ฉันกำลังเหงาๆนะ
แล้วเธอก็กำลังเศร้าๆ ใช่ไหมคนดี
เราคุยกัน ……. ฉันรู้สึกดีไม่น้อยในเวลาที่มีเธอนั่งบ่นอะไรให้ฟัง
ส่วนเธอก็คงสบายใจเหมือนกันที่ได้ระบาย
ฉันและเธอ ….. เรามันก็แค่คนแปลกหน้า ที่ผ่านมาโดยบังเอิญ
แต่เธอผ่านเข้ามาในเวลาที่ฉันเหงาใจ ส่วนฉันก็ผ่านเข้าไปในเวลาที่เธอเศร้า
ฉันไม่รู้ซิว่ามันควรเรียกว่าอะไรดี รู้สึกดีหรือว่ารู้สึกผูกพันธ์กันแน่
ในบางเวลาเราเผลอใกล้ชิดกันโดยไม่รู้ตัว หรือว่าเธอตั้งใจหรือเปล่านะ
แต่มันแปลกตรงที่ฉันก็มีความสุขที่ได้ใกล้ชิดกับเธอเช่นกัน
สายตาของเธอเริ่มห่วงใยฉันกว่าเก่า ส่วนสายตาของฉันเริ่มมองหาเธออยู่บ่อยๆ
จากที่เราพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน กลับกลายมาเป็นความเขินอายและไม่กล้าสบตา
ฉันกลับไม่กล้าหยอกล้อกับเธอแรงๆเหมือนเก่าเพราะว่ากลัวเธอจะโกรธ
ส่วนเธอดูเอาใจใส่ฉันมากกว่าที่เคย นี่เราแคร์กันได้มากมายขนาดนี้เลยเหรอ
ฉันมานั่งทบทวนดูแล้วนะว่ามันคืออะไรแล้วเกิดขึ้นเมื่อไหร่กัน
ฉันไม่ได้รับคำตอบใดๆจากหัวใจตัวเอง เพียงเพราะว่าไม่แน่ใจหรืออะไรไม่รู้
เราไม่เคยเอ่ยคำถามที่ค้างคาออกไป และเธอก็ไม่เคยเอ่ยมันออกมาเช่นกัน
ฉันหายเหงาไปได้พักใหญ่แต่ในตอนนี้ฉันรู้สึกว่ามันเหงายิ่งกว่าเดิม
เหงาตรงที่ฉันไม่ได้เจอเธอและไม่ได้คุยกัน
ส่วนเธอดูเศร้ากว่าเดิมก็คงเพราะฉันไม่มีเวลาที่จะพบเจอเธอบ่อยๆนั่นแหละ
เธอเข้ามาฆ่าความเหงาให้ฉัน ส่วนฉันเข้าไปทำลายความเศร้าของเธอ
ณ วันนี้ล่ะ เราคืออะไร เราเป็นอะไรกัน เธอยังเศร้าอยู่ไหม
ฉันล่ะยังเหงาอยู่รึเปล่า ………………………………………….
ฉัน เริ่ม รับ รู้ ได้ นะ ว่า ฉัน แคร์ เธอ มาก มาย . . .
ดู คล้าย คล้าย ว่า ฉัน จะ รัก เธอ แล้ว ด้วย . . . . .
วัน นี้ มัน ช่าง สับ สน และ เหงา กว่า ที่ เคย เป็น สอง เท่า
ทำ ไม นะ เธอ ไม่ ก้าว เข้า มา ใน วัน ที่ หัว ใจ มัน สมบูรณ์ กว่า นี้
ตอบ ฉัน ที ว่า เรา มัน ก็ แค่ ทาง ผ่าน เพื่อ พัก สาย ตา และ หัว ใจ
ของ กัน และ กัน .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. .. ..