เสียงรถราวิ่งไปมาจนหนวกหู   แต่ฉันก็ไม่ได้แยแสอะไรยังคงนั่งอยู่อย่างนั้น

ตึกสูงที่สามารถมองผ่านออกไปดูผู้คนภายนอกได้  หนาว ….  ฉันหนาว

สายลมเย็นแต่เช้าตรู่ ทำเอาฉันรู้สึกหนาวสั่นไปทั้งตัว 

ห้องนอนสีฟ้าที่ฉันคิดว่าจะใช้หลบหนีความวุ่นวายได้บ้าง  …… ใช่มันช่วยได้ดีเลยทีเดียว

ไม่มีผู้คนเพ่นพ่านไปมา  ไม่มีเสียงจอแจของใครต่อใคร

ฉันมองเพ่งสายตาลงมายังเบื้องล่าง เห็นเพียงปากที่ขยับไม่หยุดของแม่ค้า

ฉันอดยิ้มไม่ได้  ทั้งๆที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเค้าพูดอะไรกัน  เค้าอารมณ์ดีหรือว่ากำลังโมโหกับใคร

ผู้คนจากข้างล่างน่ะคงไม่ได้มองขึ้นมาหรอดซินะว่าข้างบนตึกสูงนี้ยังมีฉันอีกคนยืนอยู่

ไม่มีใครเห็น  และคงไม่มีใครสนใจเช่นกัน  …………  ไม่น่าแปลกตรงไหนนี่นาก็ฉันมันแค่สิ่งมีชีวิตเล็กๆ

ทุกคนมีหน้าที่ต้องทำ   มีเรื่องราวให้คิดให้ใส่ใจมากกว่าจะมาเดินสำรวจว่าบนโลกนี้มีใครบ้าง

“   ฉันเหงาจังเลยจ้ะ  “    ฉันมองไปที่นกตัวเล็กๆซึ่งคิดว่าน่าจะเป็นนกกระจอกนะ ฉันบ่นพึมพำกับมัน

ทั้งที่มันไม่ได้รู้เรื่องอะไร   อืมมม หรือว่ามันรู้แต่ไม่อยากยุ่งกันแน่

ฉันอยากเป็นนกดูบ้าง  ในใจของฉันเริ่มคิดไปอย่างนั้นเอง

เพราะถ้าฉันเป็นนกฉันคงบินไปไหนต่อไหนตามใจฉันต้องการแล้ว

ฉันคงไม่ต้องมานั่งกอดเข่า  หรือไม่ก็ยืนมองดูรถวิ่งไปมาอย่างนี้หรอก

อาการเหงา ๆ เศร้าของฉันมันก็ยังเข้ามาทักทายฉันอยู่ได้เรื่อยๆ   ไม่เบื่อบ้างหรือไงนะ

…………….  ตั้งแต่วันที่ฉัน เห็นเธอกับใครคนนั้น  ความเศร้ามันก็วิ่งเข้ามาปะทะอย่างจัง

ไหนฉันบอกกับตัวเองว่าฉันไม่ได้ชอบเธอไง   แล้วไหนเธอบอกฉันว่าเธอไม่มีใคร …….

เป็นอะไรไปนะหัวใจฉัน ……..  อ่อนแออีกแล้วเหรอเนี่ย …….

เค้าจะทำอะไรมันก็เรื่องของเค้านี่นา  ฉันมันก็แค่คนนอกและอีกอย่าง เค้าก็แค่คน คนนึงที่ฉันรู้จัก

ท่าทีของเค้าที่ทำกับฉัน    มันอาจเป็นเรื่องปกติสำหรับเค้าก็ได้   เค้าอาจจะทำอย่างนี้กับใครต่อใคร

เค้าส่งข้อความหาฉันบ้างส่วนฉันก็ส่งหาเค้าบ้างเช่นกัน

ใจจริงก็อยากส่งหาทุกวันแหละนะ  แต่กลัวใจตัวเองต้องไปพัวพันกับเธอมากกว่านี้น่ะ

วันนั้นที่เธอเดินเข้าไปในร้านอาหารกับคนของเธอ    โดยที่ไม่ได้มองว่าใครนั่งอยู่บ้าง

ฉันเอียงหน้าหลบเพราะกลัวเธอจะเห็น   และกลัวใจตัวเองจะสั่นไหว

เธอสองคนดูสนิทสนมกันมากมาย  จับมือกัน  กอดกัน  ยิ้ม  หัวเราะ  ….

ฉันไม่ได้ตั้งใจจะมองหรอกขอโทษนะ    แต่ฉันก็อดที่จะสนใจเธอไม่ได้

อยู่ๆ น้ำตาฉันมันก็ไหลออกมาทันทีที่นักดนตรีเล่นเพลงช้า ซึ้งๆ  เด็กเสิร์ฟถามฉันว่าเอาทิชชู่มั้ย

ฉันได้แต่พยักหน้าตอบรับไปเพราะแน่ใจว่ามันคงไหลอยู่อย่างนี้อีกนาน

ฉันยังนั่งมองเธอกับเค้าคนนั้นอยู่ห่างๆ  ความรู้สึกมันเจ็บอย่างบอกไม่ถูก

ทำไมฉันจะต้องแคร์เธอด้วยนะ   ฉันยังไม่ได้เป็นอะไรกับเธอซักหน่อย

นี่เองเหรอเหตุผลของความเหงาในวันนี้   ฉันรู้สึกบางอย่างกับเธอจริงๆ 

แต่ตอนนี้คงไม่หล่ะ   ก็เพราะเธอมีเค้าคนนั้นอยู้แล้วนี่นา

ฉันคงไม่กล้าที่จะพูดจากับเธอเหมือนเก่า   อย่าถามฉันเลยว่าเป็นอะไร

ฉันตอบไม่ได้จริง จริง    ……….   ขอเธอเถอะนะว่าอย่ามาทำดีกับฉันอีกเลย

ฉันไม่อยากเจ็บ  ไม่ว่าวันนี้หรือวันไหน ไหน …..

วันที่ฉันได้พบกับเธอ   ใช่ฉันกำลังเหงาๆนะ

แล้วเธอก็กำลังเศร้าๆ ใช่ไหมคนดี

เราคุยกัน ……. ฉันรู้สึกดีไม่น้อยในเวลาที่มีเธอนั่งบ่นอะไรให้ฟัง

ส่วนเธอก็คงสบายใจเหมือนกันที่ได้ระบาย

ฉันและเธอ ….. เรามันก็แค่คนแปลกหน้า ที่ผ่านมาโดยบังเอิญ

แต่เธอผ่านเข้ามาในเวลาที่ฉันเหงาใจ  ส่วนฉันก็ผ่านเข้าไปในเวลาที่เธอเศร้า

ฉันไม่รู้ซิว่ามันควรเรียกว่าอะไรดี  รู้สึกดีหรือว่ารู้สึกผูกพันธ์กันแน่

ในบางเวลาเราเผลอใกล้ชิดกันโดยไม่รู้ตัว  หรือว่าเธอตั้งใจหรือเปล่านะ

แต่มันแปลกตรงที่ฉันก็มีความสุขที่ได้ใกล้ชิดกับเธอเช่นกัน

สายตาของเธอเริ่มห่วงใยฉันกว่าเก่า  ส่วนสายตาของฉันเริ่มมองหาเธออยู่บ่อยๆ

จากที่เราพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน กลับกลายมาเป็นความเขินอายและไม่กล้าสบตา

ฉันกลับไม่กล้าหยอกล้อกับเธอแรงๆเหมือนเก่าเพราะว่ากลัวเธอจะโกรธ

ส่วนเธอดูเอาใจใส่ฉันมากกว่าที่เคย  นี่เราแคร์กันได้มากมายขนาดนี้เลยเหรอ

ฉันมานั่งทบทวนดูแล้วนะว่ามันคืออะไรแล้วเกิดขึ้นเมื่อไหร่กัน

ฉันไม่ได้รับคำตอบใดๆจากหัวใจตัวเอง เพียงเพราะว่าไม่แน่ใจหรืออะไรไม่รู้

เราไม่เคยเอ่ยคำถามที่ค้างคาออกไป  และเธอก็ไม่เคยเอ่ยมันออกมาเช่นกัน

ฉันหายเหงาไปได้พักใหญ่แต่ในตอนนี้ฉันรู้สึกว่ามันเหงายิ่งกว่าเดิม

เหงาตรงที่ฉันไม่ได้เจอเธอและไม่ได้คุยกัน

ส่วนเธอดูเศร้ากว่าเดิมก็คงเพราะฉันไม่มีเวลาที่จะพบเจอเธอบ่อยๆนั่นแหละ

เธอเข้ามาฆ่าความเหงาให้ฉัน  ส่วนฉันเข้าไปทำลายความเศร้าของเธอ

ณ วันนี้ล่ะ  เราคืออะไร  เราเป็นอะไรกัน  เธอยังเศร้าอยู่ไหม

ฉันล่ะยังเหงาอยู่รึเปล่า   ………………………………………….

ฉัน  เริ่ม  รับ  รู้  ได้  นะ  ว่า  ฉัน  แคร์  เธอ  มาก  มาย  .  .  .

ดู  คล้าย  คล้าย  ว่า  ฉัน  จะ  รัก  เธอ  แล้ว  ด้วย  .  .  .  .  .

วัน  นี้  มัน  ช่าง  สับ  สน  และ  เหงา  กว่า  ที่  เคย  เป็น  สอง เท่า 

ทำ  ไม  นะ  เธอ  ไม่  ก้าว  เข้า  มา  ใน  วัน  ที่  หัว  ใจ  มัน  สมบูรณ์  กว่า   นี้

ตอบ  ฉัน  ที  ว่า  เรา  มัน  ก็  แค่  ทาง  ผ่าน  เพื่อ  พัก  สาย  ตา  และ  หัว  ใจ

ของ  กัน  และ  กัน  ..  ..  ..  ..  ..  ..  ..  ..  ..  ..  ..  ..  ..  ..  ..  ..  .. 

รักมิใช่ดวงดาวเมื่อพราวแสง  ใช่ร้อนแรงดั่งแสงอาทิตย์ส่อง

รักไม่ใช่ภูผาสุดจับจอง  ใยใครมองหารักกันทำไม

รักบางคราวพาใจข้าเศร้าหมอง บางครั้งจองพาให้ใจฉันสุขสันต์

เมื่อมีรักไม่จริงใจต่อกัน  ทุกคืนวันผ่านมาฉันฝันไป

รักคือดวงจันทร์   รักคือตะวัน ………….

รักคือไฟอันร้อนแรงไร้จุดหมาย 

แต่รักฉัน …………… คือฝันไป

ค่ำลงดวงใจฉันได้แต่ฝัน …………..

เพลงเก่าได้ใจเลยวัยไปสุดกู่ …..

แต่ฉันว่ามันยังให้ความหมายที่น่ารักอยู่นะ

รักคืออะไร ฉันไม่รู้และยังไม่เคยเห็นใครระบุได้ชัดเจนสักที

หรือรักที่แท้จริงมันมีแค่เพียงในฝันหรือเปล่านะ

อืม  ฉันก็นั่งฝันนอนฝันหารักแท้อยู่ทุกวัน

แต่ก็ทำได้แค่ฝันนั่นแหละ  ความจริงมันมีอะไรที่ซับซ้อนกว่า

ยากที่จะเข้าใจและได้มาซึ่งรักแท้จริง จริง

วันนี้เป็นอีกวันที่แสนเหงา   เหงาเพราะอะไร อะไร จะไม่เหมือนเก่าแล้ว

ทางเดินและถนนเส้นเดิมคงดูแปลกตาไปต่อจากนี้

รอยเท้า และ ลมหายใจรอบ รอบกายฉันคงค่อยๆ ลางเลือนไป

คิดถึง  ความเหงา  คิดถึงเงาที่แสนดี คิดถึง อ้อมกอดตัวเอง

ที่เคยมีอยู่ ณ ที่ตรงนี้  ที่เคยนั่งมองดูผู้คนเดินผ่านไปมารอบกาย

ที่เคยทักทายและส่งยิ้มให้ใครต่อใครที่นี่

ที่นี่  ที่ ที่ มีรัก และความทรงจำกองโต

ความรัก ที่แตกต่างจากที่ ที่ฉันจะไป

ความรักของฉันที่นั่น มันมีน้ำตาและคราบของความเจ็บ

แต่ที่นี่ ฉันกลับมีความรักที่แสนอบอุ่น รักที่แสนดี

แต่ฉันกลับไม่ได้ความรักทั้งสองติดมือไปด้วยทุกที่

ความรักที่นี่ ที่ฉันอยากเก็บไว้และไม่อยากจากไปไหน

ความรักที่นั่น ที่ฉันพยายามวิ่งหนีและหลบหน้า

และแล้วความรักก็หลงเหลืออยู่แค่ในความทรงจำเล็กๆของฉันต่อไป

ต่อจากนี้ฉันต้องทาโลชั่น LPF กันรักทำลายผิวบางๆส่วนหัวใจแล้วแหละ

ก็รังสีมันแรงนี่นาถ้าไม่ป้องกันก็โดนเผาและแตกออกเป็นเสี่ยงๆ แน่เลย

กลับไป ………. คงไม่เหมือนเดิม นะเรา อะไรที่มันกวนใจก็เดินหนีซะ

ความรัก . . . . . . . . . .

สายลมที่พัดพาหัวใจฉันเสียจนหนาว . . . . เฝ้ากอดตัวเอง

น้ำตาที่มันล้นเอ่อ เพราะอะไรฉันไม่รู้ . . . แต่มันไหลลงช้า ช้า

วงกลมเล็ก เล็ก ที่ฉันยืนอยู่ แสนอึดอัดและเหน็บหนาว . . . . .

ฉันยังไม่รู้ว่าจะเดินต่อไปทางไหนดี ทางที่จะออกจากวงกลมนี้

ผู้คนที่เดินสวนกันมากมาย ฉันไม่รู้ว่าใครคิดยังไง และจะทำอะไร

ฉันก็ได้แต่มอง . . . . . ฉันก็ได้แต่อยากจะพูดจาทักทาย

เสียงของฉันที่มันดังก้องอยู่สุดลึกของ . . . . . . . . . . . หัวใจ

สุดท้ายฉันก็ยังไม่รู้จุดหมายปลายทางของประโยคว่ามันจะส่งผ่านไปถึงใคร

รอยยิ้ม . . . . . ที่ฉันประติดประต่อให้ใครต่อใคร . . .รอยยิ้มที่ซ่อนน้ำตา

น้ำตาของคนที่เข้าใจว่าเข้มแข็งอย่างฉัน . . . . . . ฉันเข้มแข็งพอใช่ไหม

บางทีบางครั้งมันก็ยากเกินจะเก็บไว้ในเวลาที่ฉันนั่งกอดตัวเอง

หยดน้ำใส ใส มันค่อยๆไหลลงมาทุกที ทุกทีที่หัวใจฉันมันเริ่มอ่อนไหว

เสียงเพลงเพราะและซาบซึ้งเสียจนเหงา . . . . . . ฉันคิดทบทวนวันเวลาที่ผ่านมา

นาฬิกาทรายของเรา . . . . . . เม็ดทรายเม็ดสุดท้ายที่เหลืออยู่ในใจฉันก่อนที่มันจะร่วงลง

เธอ . . . . . . คือจุดหมายปลายทางของคำตอบนี้

เธอ . . . . . . . คือคนที่ฉันจะวางเม็ดทรายสุดท้ายนี้ลง

สิ่งที่ฉันควรยอมรับและปล่อยวางความเจ็บปวดทั้งหมด . . . . คืนให้เธอ

เธอ . . . . . . เจ้าของ ของความเจ็บปวดทั้งหมดที่ฉันมี

และสุดท้าย ฉัน . . . . . . เจ้าของหัวใจดวงเดิม คงต้องนำมันกลับมาวางลงที่เก่า

ความรัก . . . . . . ไม่ได้ทำให้ฉันเจ็บปวดอะไร

แต่เธอ ที่เป็นความรักของฉันต่างหาก ทำให้ฉันเจ็บปวดมากที่สุด

ลาก่อน . . . . . ความรักของฉัน

ฉันคงไม่นำความรักนั้นติดมือมาด้วย แค่อยากให้มันอยู่กับเธอ

จนกว่าวันที่เธอไม่ต้องการ

ฉัน ขอแค่หัวใจดวงนี้ของฉันกลับมาเท่านั้นเอง .

Sometimes …………. the day has gone so fast .

Sometimes …………. the night is so cold .

Sometimes …………. the sky seems dark .

Sometimes …………. we’re so in love .

Sometimes …………. seem likes it just a dream .

Anyhow , wherever  you are or whatever you do .

I am still right here ………….. just for you ……

                ”  no matter  what  “

ก็แค่อยากให้เรารักกันนาน นาน

ก็แค่อยากให้มันเป็นไปอย่างเช่นที่ผ่านมา

ก็แค่อยากเก็บความรู้สึกที่แสนมีค่านี้เอาไว้

ฉันไม่อยากสูญเสียมันไป และ ฉันไม่อยากลบจากใจ

ไม่ว่าอะไรจะเปลี่ยนไปสักเท่าไหร่ ฉันขอแค่ความรู้สึกบางๆนี้

ขอแค่ให้มันเป็นความรู้สึกที่ดีและความสุขสุดท้ายของฉันตลอดไป

ฉันแค่อยากบอกครั้งหนึ่งซึ่งฉันเคยรักเธอ มากมายซะด้วย

วันนี้ฉันยังอยากให้มันเป็นอย่างนั้นอยู่ แต่ ฉันคงทำไม่ได้ มันจบแล้ว

ฉันไม่ร้องขออะไรและไม่อยากให้เธอมาอ้อนวอนเช่นกัน

เรา สอง คน บนทางที่ผ่านพ้นมันคือทางที่มีทั้งสุขและทุกข์มากมาย

เรา สอง คน …………….. เพียง เธอ กับ ฉัน เท่านั้น

และ คือ ฉัน เท่านั้นที่รู้ว่าการสบตาเธอในตอนนี้มันแสนเจ็บปวด

……………..ปล่อยมือฉันเถอะ ……….