ตุลาคม 24th, 2008
บทสรุปของหัวใจ
ความรัก . . . . . . . . . .
สายลมที่พัดพาหัวใจฉันเสียจนหนาว . . . . เฝ้ากอดตัวเอง
น้ำตาที่มันล้นเอ่อ เพราะอะไรฉันไม่รู้ . . . แต่มันไหลลงช้า ช้า
วงกลมเล็ก เล็ก ที่ฉันยืนอยู่ แสนอึดอัดและเหน็บหนาว . . . . .
ฉันยังไม่รู้ว่าจะเดินต่อไปทางไหนดี ทางที่จะออกจากวงกลมนี้
ผู้คนที่เดินสวนกันมากมาย ฉันไม่รู้ว่าใครคิดยังไง และจะทำอะไร
ฉันก็ได้แต่มอง . . . . . ฉันก็ได้แต่อยากจะพูดจาทักทาย
เสียงของฉันที่มันดังก้องอยู่สุดลึกของ . . . . . . . . . . . หัวใจ
สุดท้ายฉันก็ยังไม่รู้จุดหมายปลายทางของประโยคว่ามันจะส่งผ่านไปถึงใคร
รอยยิ้ม . . . . . ที่ฉันประติดประต่อให้ใครต่อใคร . . .รอยยิ้มที่ซ่อนน้ำตา
น้ำตาของคนที่เข้าใจว่าเข้มแข็งอย่างฉัน . . . . . . ฉันเข้มแข็งพอใช่ไหม
บางทีบางครั้งมันก็ยากเกินจะเก็บไว้ในเวลาที่ฉันนั่งกอดตัวเอง
หยดน้ำใส ใส มันค่อยๆไหลลงมาทุกที ทุกทีที่หัวใจฉันมันเริ่มอ่อนไหว
เสียงเพลงเพราะและซาบซึ้งเสียจนเหงา . . . . . . ฉันคิดทบทวนวันเวลาที่ผ่านมา
นาฬิกาทรายของเรา . . . . . . เม็ดทรายเม็ดสุดท้ายที่เหลืออยู่ในใจฉันก่อนที่มันจะร่วงลง
เธอ . . . . . . คือจุดหมายปลายทางของคำตอบนี้
เธอ . . . . . . . คือคนที่ฉันจะวางเม็ดทรายสุดท้ายนี้ลง
สิ่งที่ฉันควรยอมรับและปล่อยวางความเจ็บปวดทั้งหมด . . . . คืนให้เธอ
เธอ . . . . . . เจ้าของ ของความเจ็บปวดทั้งหมดที่ฉันมี
และสุดท้าย ฉัน . . . . . . เจ้าของหัวใจดวงเดิม คงต้องนำมันกลับมาวางลงที่เก่า
ความรัก . . . . . . ไม่ได้ทำให้ฉันเจ็บปวดอะไร
แต่เธอ ที่เป็นความรักของฉันต่างหาก ทำให้ฉันเจ็บปวดมากที่สุด
ลาก่อน . . . . . ความรักของฉัน
ฉันคงไม่นำความรักนั้นติดมือมาด้วย แค่อยากให้มันอยู่กับเธอ
จนกว่าวันที่เธอไม่ต้องการ
ฉัน ขอแค่หัวใจดวงนี้ของฉันกลับมาเท่านั้นเอง .