lovezone

ช่วงเดือนมีนาคม เข้าเน็ตเข้าไปเล่นMSN หาเพื่อนคุยเพิ่ม พอดีเบื่อๆ seach เข้าไปใน google ค้นหาคำว่าเพื่อน เห็นเว็บที่น่าสนใจ ชื่อเว็บนัดเดท ก็ดูน่าปลอดภัยดีนะ เพราะมีการให้ลงทะเบียนชื่อ นามสกุล หมายเลขบัตรประชาชน ก็เลยลงทะเบียนไปเอาไว้แก้เหงา หาเพื่อนคุยเล่น ก็ไม่ได้หวังที่จะหาแฟนไรหรอก เพราะคิดไว้อย่างนึงคงไม่มีใครจริงใจเท่าไหร่หรอก ก็เล่นมาเยอะ เจอไรมาเยอะ ฉะนั้นก็ป้องกันและระวังข้อมูลตัวเองไว้มากเหมือนกัน แรกๆก็ดูข้อมูลใครน่าสนใจก็เข้าไป ส่ง ข้อความกับคู่นัดเดท ก็มีคนสนใจตอบกลับมาแลกอีเมลลืกันคุย ก็เป็นพี่น้องกัน เพื่อนกัน คุยปกติไม่ได้มีอะไรพิเศษมากมาย ส่งนใหญ่ก็คุยเรื่องส่งนตัวทั่วไป ทำงานที่ไหน ชื่อไร ชอบไร มีแฟนยัง จิปาถะ พี่ๆทีคุยด้วยที่จำได้และคุยปัจจุบันก็มีพี่กิก พี่ลี พี่บางคนเค้าก้ปรึกษาเรื่องความรัก เรื่องส่วนตัว บางคนมีปัยหาส่งนตัวก็ระบายให้ฟัง  เรื่องบางเรื่องเค้าอาจจะคุยกะเพื่อนเค้าดดยตรงไม่ได้ มันก็เหมือนเรื่องของเรา นั่นแหละ

  จนช่วงปลายเดือนเข้าไปเช็คว่ามีใครส่งข้อความสนใจมาหาเราหนือเปล่า จำได้น่าจะเล่นช่วงกลางวันนะ มีคนส่งข้อความมาให่ว่าอยากคุยด้วยครับ พอดีของเค้าไม่มีรูปโชวืด้วยจิ แต่ไมเป็นไร เราไม่ได้คิดไรที่จะจีบรึให้เค้าจีบเราหรอก คบไว้ปเนเพื่อนกัน ก็ไม่เสียหาย ไม่อยากคุยเราก็บล้อกไว้ก็ได้ 

 ทักทายปกติ ไม่กี่คำ เราก็แลกอีเมลลืไว้คุยกัน  พอคุยทาง msn แล้ว บอกชื่อกัน เราบอกชื่อไปว่าตอง (นามสมมติ) เพราะปกติคุยmsn จะไม่บอกชื่อจริงๆอยุ่แล้ว  เค้าบอกเราชื่อแฟลกดีอ่ะ  ผมชื่ออาเห่าครับ เอ๊ะ ไม่แน่ใจ คุณชื่ออาเห่าใช่ไหมคะ ..

เค้าตอบว่าใช่ครับผม เราแซวเค้ากลับไป ว่าชื่อเหมือนคนจีนเลย เหมือนชื่อในหนังจีนไรเงี้ย  ถามต่อว่าอายุเท่าไหร่ เค้าตอบมา 20 ปี  โหน้อยกว่าเราเยอะเลย ตองเอง 26 จะ27 ปีแล้ว เราเป็นพี่สินะ อิอิ  แต่แปลกแฮะ ถามเรื่องว่าเรียนไหน เค้าตอบกลับว่าทำงานแล้วครับ เป็นอาจารย์อยู่ที่โรงเรียน อ้าว ทำไมทำงานแล้วละ เพื่ง20 เอง ปรวะติย่อๆไปเรียนที่จีนมา จบเร็ว

แต่ก็เรียนต่อที่วิทยาลัยพละที่ปราจีนต่ออีก วันอาทิตย์   ออ แบบว่าเรียนจบเร็ว  ก็คงเก่งอ่ะนะ แต่แหมเป็นคนจีนเลย  พิมพ์ไทยบางคำยังผิดเลย เช่นอยาก ก็พิมพ์อย่า บางทีก็ต้องนั่งแปล ว่าหมายความว่าไง แต่เอ๊ะ แล้วคุณพูดภาษาไทยได้ไหม เค้าก็ว่าพุดได้ปกตินะ  ส่วนเราทำงานแล้ว ออฟฟิศเอกชน อยุ่กรุงเทพ ยินดีที่ได้รู้จักนะ เค้าก็ตอบว่าเช่นกัน  ดูแล้วคำบางคำ ลักษณะการพูดบ้านๆจัง  จะว่าเค้าบ้านนอกละซิ อายุแค่นี้ บางทีเค้าก็ดูเหมือนผู้ใหญ่ในลักษณะความคิดรึคำพูดที่หนักแน่น คุยได้สักพัก น่าจะประมาณ 1 ชมได้มั้ง เค้มีธุระจะเลิกงานแล้ว ต้องกลับบ้านไปช่วยที่บ้านทำงานต่อ อ้าว ทำงานละคะ ออ .. ที่บ้านเปิดร้ายขายอาหาร ต้องไปช่วยป้าที่บ้านด้วย ฟังดูแล้วก็ขยันจิงนะผุ้ชายคนนนี้  Ok ไว้คุยกันให้น๊า…

  หลายวันมาแล้วที่ทำร้ายตัวเอง โดยไม่รู้มาก่อน  เหตุการณ์ที่ผ่านมา อดีต อะไรที่มันยังฝฝังใจ ยังลืมไม่ได้  เก็บเอามาใส่ใจ มาคิดเสมอ ทั้งที่อยากจะลืม ลืมๆมันไป แต่บางครั้งก็ผุดขึ้นมาในหัวสมองเสมอ  เกือบทุกๆที่ตื่นมาแล้วนอนไม่หลับ ในหัวสมองก็ยังครุ่นคิดถึงเรื่องเก่าๆที่ผ่านมา คิดนะ ไม่อยากจำแล้ว ไม่อยากให้มันเกิดขึ้น ลืมๆเสียที

  ได้อ่านหนังสือ ได้อยู่กับตัวเอง ได้ฟังธรรมะ ช่วยได้นะ มากมายซะด้วยสิ  ทุกคนเคยผ่านเหตุการเลวร้ายมาทั้งนั้น ใช่ว่าเหตุการณ์นั้น จะเป็นตัวทำลายเราเสมอ แต่ให้คิดเสียว่าที่ผ่านมาคือบทเรียนสอนเรา เป็นประสบการณ์ ที่สอนให้เราแข็งแกร่งขึ้น เข้มแข็ง มีภูมิคุ้มกัน รู้จักป้องกันตัวเอง  บางอย่างก็สอนให้เราไม่ไว้ใจคนมากเกินไป มองโลกในแง่ร้ายบ้าง ทุกคนใช่ว่าจะเป็นคนดีกันหมดทุกคน อย่าไปโทษเค้าเลย ว่าเค้าเป็นคนไม่ดี โทษตนเองดีกว่าที่ปล่อยให้เค้ามาทำร้ายเรา เราไม่ระวังตัเวอง เปิดโอกาส ช่องว่างให้เค้า เข้ามา  การให้อภัยเป็นสิ่งที่ดีที่สุด  ดีกว่าอยู่กับการวางแผนแก้แค้น ใช่ ! มันอาจจะทำให้เราสะใจ หัวเราะเยอะได้เมื่อเค้าทุกข์ แต่ ใช่ว่าเราหัวเราะมีความสุขได้ตลอดเวลาซะเมื่อไหร่ ทุกๆที่หลังจากหัวเราะ ก็ต้องเอาสิ่งเหล่านั้นมาคิดให้รกสมองเสมอ กลับเป็นหนามทิ่มแทงจิตใจ ทำร้ายตัวเองเองเสียอีก ไม่ดีเลยใช่ไหม  การปล่อยวาง ใช่ว่าเราจะโง่ เสมอไป แต่ถือว่าเราฉลาดขึ้นดีกว่าไหม  ไม่คิดเจ็บแค้น ไม่คิดทำลาย ทำร้ายใคร เราเองก็ไม่บาป สร้างความเดือดร้อนให้ใคร

  จะดีกว่ามั๊ย เมื่อเราเจ็บ เราเสียใจ แต่เราลุกขึ้นมาได้ แล้วเดินสู้ต่อไป ปาดรอยน้ำตา แล้วพูดคำว่า ฉันจะไม่ยอมแพ้ อ่อนแอให้ใครทำลายเราอีก จะดีกว่าม๊ย เอ่ยคำว่าให้อภัย แล้วเดินจากไป แล้วให้คำว่ามิตรภาพ ของฉันกับเธอ ถึงความสัมพันธ์จะไม่ได้เป็นเหมือนเดิม แต่เราก็ยังเป็นเพื่อนร่วมโลกตลอดไป

  ความสุขอยู่ที่ใจ คิดดีเข้าไว้ ไม่ทำร้ายตัวเอง แค่นี้ก็ยิ้มได้  ขอบคุณ…ที่สอนบทเรียน

   ใครบ้างที่ไม่เคยโกหก แต่จะมีสักกี่คนที่โกหกได้ตลอดเวลา 24 ชั่วโมง  เคยถามกับเค้านะว่าเหนื่อยบ้างหรือเปล่าที่อยู่กับการโกหก ทำไมชอบโกหก เนี่ยตั้งแต่ที่เธอคบกับฉัน เธอก็เริ่มโกหก จนมาวินาทีที่เราเลิกกัน เธอยังไม่เลิกโกหกเลย เสียความรู้สึกมาบ่อยมา และให้โอกาสแก้ตัว มาหลายครั้ง แต่เธอก็ยังทำอยู่อีก ทุกครั้งที่เธอพูดกับฉันว่า ถ้าไม่จริงจะพูดให้เปลืองน้ำลายทำไม นั่นสิ ! ฉันก็คิดว่าเธอจะมาโกหกฉันทำไมกัน มาหลอกฉันเพื่ออะไร เคยถามว่ารักฉันบ้างมั๊ย ก็ตอบนะ รัก และเธอก็บอกอีกว่า ทีหลังอย่าถามอีก เพราะมันอะบายไม่ได้ เธอรักฉันเพราะอะไร มันพูดไม่ได้

    เข้าใจแล้วละ…ที่ทำไมเธอถึงไม่อยากพูดต่อ   คงไม่อยากโกหกฉันใช่ไหม แต่ถ้าวันนั้นเธอพูดความจริงว่า / คิดไม่ออก*-* เพื่อนกวน เด๋วกลับมาเขียนใหม่แล้วกันนะ*-*

 หายไปนานเลย  ที่ไม่มาเล่าความรู้สึกกับบล็อกนี้  เกือบ2ปีได้มั้งเนี่ย ดีจัง ที่ยังเก็บข้อมูลเดิมๆไว้อยู่  มีความรู้สึกมากมายที่อยากเขียนระบาย  กลับเข้ามาอ่านบันทึกที่เคยเล่าเรื่องๆเล่นๆ ดูภาพสมัยวันวาน ก็แอบอมยิ้มไม่ได้ ซึ่งบางครั้งมิตรภาพ เราอาจจะย้อนกลับไปไม่ได้แล้ว แต่ก็ยังมีภาพ มีความรู้สึกที่เก็บอยู่ในบล็อกนี้อยู่  วันนี้คงจะเป็นวันเริ่มต้นอีกครั้ง ที่จะกลับมาเขียนบล็อกแบบตั้งใจเสียที  เพราะปกติแล้วทำอะไรๆ แล้วก็เบื่อ เกือบ 2ปีที่ผ่านมา มีเรื่องราวหลายอย่างที่อย่างที่เกิดขึ้น บางอย่างก็จำได้และยังเก็บอยู่ในความใจใจเสมอ บางอย่างที่เกิดขึ้นก็ไม่อยากเก็บไว้แล้ว 

    ยังไงก็จะพยายามเริ่มต้นให้ดีที่สุด อาจจะเขียนไม่ได้เรื่อง ก็คิดว่า ยังมีเพื่อนคนนึงที่รออ่านอยู่….ขอบใจนะเพื่อนรัก*-*

นี่คือการนับหนึ่ง…นี่คือการเริ่มต้นใหม่ วันใหม่  แต่อารมณ์เสียแต่เช้าเลยอ่ะ อะไรๆก็ไม่ได้ดั่งใจ  หงุดหงิดโว๊ย ทำไงดีว๊า สงสัยได้แต่นั่งทำใจๆๆเฮ้อ *-*