NigHtMarE ’s Blog

ปีที่แล้วก็ไปหัวหินเดือนนี้  สงสัยจะมีมนต์ขลัง คิคิ แต่เที่ยวนี้ไปกับเพื่อนที่ทำงานพ่อเค้า 20 กว่าคน รถตู้ 2 คัน ส่วนเราเอารถไปเอง สัมภาระเจ้าเด็กน้อยเยอะเหลือเกิน กลัวไปกินที่เค้า (มารู้ว่า บนรถมีร้องคาราโอเกะ แอนแดนซ์กระจาย ก็ว่าดีแล้ว ไม่งั้น หูแตกแน่ เด็กน้อย)

กะว่างานนี้ จะพาปอมแปมเดินเล่นหาดทรายซะหน่อย ก่อกองทรายด้วย ยังไม่เคยเล่นเลย ปรากฏว่าวันนั้น ฝนตกหนักมาก น้ำขึ้น มาถึงขอบฝั่ง เลยทีเดียว ทุกคนเซ็งหมด แม่อดพาปอมแปม เล่นทรายเลย อุตส่าเปลี่ยนกางเกงขายาวให้ก่อน เดินลงหาด วงเหล้าก็ เหงาหงอย แต่ยังดีได้นั่งเรือกล้วย (แม่ก็ อยากเล่นนะ แต่รักษาอาการ ถ้าไปกะเพื่อนแม่ล่ะก็ เสร็จแน่)

พ่อจูงเดินลงมาหยุดที่ ริมหาด

 

เดินลงน้ำไม่ได้ กลัวน้ำซะงั้น ต้องจูงเดินบาทางที่เค้าทำไว้

 

ดูอาๆ เล่น เรือกล้วย

 

หนูล่ะเซ็งน้ำขึ้นเยอะจัง อดเล่นทรายเลย

 

ดูดนมริมทะเล

 

ซูม ชัดๆ

 

บ๊ายบาย ครับ

ปากบวมมเจ่อเลยทีเดียว แผล 2 วันหายค่ะ ไม่มีไรมาก ตอนเลือดออกแม่ก็ตกใจ รีบเช็ดใหญ่กลัวฟันหลุด

วันศุกร์ที่ต้องออกเดินทาง ปอมแปม ตัวร้อนมาก 37.9 จน ครูต้องโทรมาบอกให้มารับกลับบ้านไปหาหมอตอนที่รับโทรศัพท์ 16.30 แล้ว งานก็เคลียร์เสร็จ แต่เช้าแล้วไม่มีอะไรน่าห่วงสำหรับงานที่ ต้องลาพักร้อน ด้วยวันจันทร์ สังเลว่าจะไปหาหมอเลย หรือ พาไปหาที่อุบลฯ กลัวไปกลับ โรงพยาบาลไม่ทัน มาเก็บเสื้อผ้าไปขึ้นรถไฟ ตัดสินใจ ไปหาหมอเลยดีกว่า เป็นไร บนรถไฟล่ะแย่เลย

เรียกแท็กซี่ ไปรับ ที่เนอสเซอรี่ แล้วก็วกกลับมาโรงพยาบาล 1 ชม. ครึ่ง 6 โมงแป๊ะ พยาบาลพาปอมแปมไปเช็ดตัว ดีที่เนอสเซอรี่ เตรียมแพมเพิร์สมาให้ด้วย เสร็จปุ๊บ พบหมอ รอจ่ายตังค์ รับ ยา ก็ 6 โมงครึ่ง แต่ขากลับนี่สิ รถก็ติด แถมไม่แท็กซี่อีกต่างหาก ลูกก็ตัวร้อน ไม่อยากให้สูดควันรถมาก แต่ไม่ไหวล่ะ ยืนรอ คงไม่ได้กลับบ้าน อุ้มลูกเดินย้อนกลับมา กว่าจะได้แท็กซี่ก็ 6 โมง 45 ถึงบ้าน 1 ทุ่ม แฟนก็ ถึงบ้านพอดีป้อนข้าว เช็ดตัวอีกที เก็บเสื้อผ้า 2 ทุ่ม รถออก 9.06 น. น่าจะพอได้ ให้แฟนไปเยกแท็กซี่ ปากซอย เกือบ8.30 ถึงได้รถ โอ้ยๆๆๆ จะไปทันมั้ยเนี๊ยะ แต่โซเฟอร์เก่งมาก รถติดขนาดนี้ ถึง 3 ทุ่ม พอดีแปะ

เฮ้อ รีบมาก็เท่านั้นเน๊าะ รถไฟ เสียเวลา ไม่มีหัวรถจักร กว่าจะมา 22.20 น. ร้อยก็ ร้อน ลูกก็ง่วง ยุงก็ กัด
สงสารแต่เด็กน้อยนี่แหละ เฮ้ออออ

รูปมัวหน่อยนะคะ รถไฟมันสั่นๆๆๆ

ขึ้นรถไฟได้ คงเพราะร้อน เด็กน้อยดีใจใหญ่ จะได้ เย็นๆ ซะที ซอยเท้าอยู่บนที่นอน ที่คิดว่าจะหลับยาว ก็หลับๆ ตื่นๆ สงสัยเพราะพิษไข้ ต้องคอยเช็ดตัวตลอด ถึงอุบล 9 โมงเช้า ช้าจากเดิมไป 2 ชม.

สีหน้าคนป่วย นี่ เช้าแล้วล่ะค่ะ ใกล้ จะถึงแล้ว