ในวันและคืนที่พ้นผ่านมา ได้เจอะเรื่องราวมากมาย
ทั้งเสียใจและสุขสม แต่มีเรื่องเดียวที่ฉันจดจำ
ไม่ว่าเรื่องนั้นจะได้ผ่านพ้น พ้นไปนานเท่าไหร่ก็ตาม
ฉันยังคงคิดถึงอยู่เรื่อยไป ยังคงอยู่กับฉันทุกลมหายใจ
ข้างในนั้นมีแต่คำถาม ที่รู้ว่าไม่มีทางจะเจอคำตอบ
เราจะได้อยู่ด้วยกันไหม และหากวันนั้นฉันตัดสินใจ..บอก
ว่าฉันคิดอย่างไงกับเธอ
มันเป็นเรื่องเดียวที่ฉันไม่ลืม แม้ว่าทุกครั้งพยายามฝืน
ฝืนให้ลืมเท่าไรก็ตาม
ฉันยังคงคิดถึงอยู่เรื่อยไป
ยังติดอยู่กับฉันทุกลมหายใจ
ข้างในนั้นมีแต่คำถาม ที่รู้ว่าไม่มีทางจะเจอคำตอบ
เราจะได้อยู่ด้วยกันไหม
และหากวันนั้นฉันตัดสินใจ..บอก
ว่าฉันคิดอย่างไงกับเธอ
KamTam.mp3 - Ost.มนตราแห่งรัก - คำถาม (ไอศูยร์ วาทยานนท์)
มิตรภาพเกิดขึ้นได้เสมอ
แต่จะทำอย่างไร
ให้มิตรภาพคงอยู่บนความเป็นเพื่อนให้ยาวนานที่สุด
จะทำอย่างไร..ที่จะไม่เปลี่ยนมิตรภาพที่มี..ให้กลายเป็น…ยิ่งกว่ามิตร
ฉันทำได้..เท่าที่ทำ…ในตอนนี้
เพราะบางที…การโกหกความรู้สึกของตัวเอง
นับวัน..ก็ยิ่งสร้างความเจ็บปวดให้กับตัวเราเอง..จริงไหม
รักไม่ได้..ใช่ว่าไม่ได้รัก
ทำไมเรื่องความรัก..มักปรากฎขึ้นมาในวูปแรกของความเงียบ..อยู่เสมอๆนะ
พี่คนนึงเคยบอกกับฉันว่า..เค้ารักแฟนเค้านะ..แต่เค้าไม่อาจแต่งงานอยู่ด้วยกันได้
มันกลายเป็นความรัก..ที่เป็นคู่ขนานกันไปเสียแล้ว
ส่วนกรณีของฉัน….รักนะ..และรักได้..แต่ไม่อาจใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันได้..
รักได้เท่าที่รัก..ก็แล้วกันนะ
ถ้าจำไม่ผิดเพื่อนร่วมบล็อกเคยเอ่ยขึ้นว่า..
บอกรักโดยไม่ต้องรับผิดชอบกับคำพูดก็ดีสินะ..ก็ยังอดสงสัยไม่ได้ว่า
ถ้าเช่นนั้น..จะเอ่ยไปทำไมเล่า….
แต่ในสถานการณ์ของฉัน..ตอนนี้..อยากบอกรักโดยไม่ต้องรับผิดชอบกับคำพูด..บ้างจัง
รักนะ..แต่อยู่ด้วยไม่ได้…
