คงเหลือไว้ แค่ความทรงจำ…ที่ดี ๆ

…………………

ต้องลากันจริง จริง แล้วใช่ไหม

คิดว่า จะไม่อัพบล็อก

แต่มันก็เหมือน มีอะไรที่มันอัดอั้นอยู่ในใจ

อยากระบายออกมา พร้อมกับเจ้าน้ำตา ที่ยังคลอเบ้าตลอด

อาการเหงา ๆ บวก ความเศร้า ก่อตัวขึ้นบ่อยครั้ง

วิ่งเข้าไปบ้านโน้นบ้านนี้ที่ไปบ่อย ๆ ก็ยิ่งทำให้ความรู้สึก เพิ่มทวีมากขึ้น

เข้าไปบ้านใคร แอบมีน้ำตา ไม่ได้แสแสร้ง หรือแกล้งทำ

แต่เป็นความรู้สึกที่ออกมาจากใจจริง ๆ

คิดว่า ทุกคน ก็คงรู้สึกเช่นกัน

ไม่แตกต่างกันเท่าไหร่

……………………..

***

สำหรับ บล็อกนี้ คงเป็นบล็อกสุดท้าย จริงๆ

และคงสิ้นสุดแล้ว สำหรับบล็อกสนุก

ที่ไม่สนุกเหมือนชื่อเอาเสียเลย

……………………..

แต่ก็ยังอยากขอบคุณเวลา และ บล็อกสนุก

ที่ทำให้ได้รู้จักใคร หลาย ๆ คน

ที่แตกต่างกัน ต่างที่อยู่ ต่างความคิด ความรู้สึก

อาจจะมีขัดแย้ง หรือ เห็นด้วย

แต่นั้น ก็เหมือนทำให้เราได้รู้จัก และ ผูกพันกันมากขึ้น

และได้รู้จัก ตัวตนของใครหลาย ๆคนมากขึ้น

…………..

^^

บล็อกสนุก  = บล็อกเกอร์

ที่นี่ทำให้เราได้มารู้จักกัน

ที่นี่ก่อเกิด ความผูกพัน ของ พวกเราหลาย ๆ คน

ที่นี่บ้านหลังนี้กำลังจะจบ สิ้นสุดลง

 แต่ความผูกพัน ความรู้สึกดี ๆ ของพวกเรา

จะยังอยู่ตลอด ….

จากกันไป ก็ได้แต่หวัง ว่าสักวัน เราคงได้พบเจอกัน

ไม่ว่าที่ไหนก็ตาม แวะไปทักทายกันบ้าง

แค่นี้ก็ดีที่สุดแล้วค่ะ ^^

……………………….. 

^^=^^

จะส่งความรู้สึกดี ๆ ไปให้ที่บล็อกนะคะ  

ก่อนการจากลา แต่ไม่ใช่การลาจาก

……..