ความต่างของ “พล็อต” กับ “เรื่องย่อ”

ตุลาคม 26, 2008

พล็อตกับเรื่องย่อ ต่างกันไหม

****************

อะจ๊าก!!! เหมือนย้อนถอยกลับมาหัวข้อเมื่อวาน (เรื่องพล็อต พล็อต พล็อต)

แต่ก็มีคนกระซิบถามมาจริงๆแฮะ

เพื่อนบางคนยังสับสนว่า ทำไมนู๋พลอยบอกเหมือนกันล่ะ

ก็บางที่แอบชะเง้อดูข้อมูลตัวอย่างตามหนังสือวิชาการ

มันเขียนรูปแบบไม่ยักเหมือนเปี๊ยบสักหน่อย

นี่ๆ จะบอกวิธีว่าทำไมมันต่างกันหากดูคร่าวๆนะคะ

ไม่ยุ่งไม่ยาก ขั้นตอนไม่ได้มากมายอะไรเลยสักนิด

ทำใจเย็นๆแล้วมาลองฟังการแจกแจง ดังนี้

+++++++++++++++++++++++

“เขียนมาก/น้อย และลงรายละเอียดต่างกัน”

++++++++++++++++++++++++++

- พล็อตหรือโครงเรื่องนั้น สามารถเขียนรวบไปแบบสั้นติดต่อกัน

หรือนำมาแยกแยะเป็นข้อๆตามลำดับเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้น

(พลอยเลือกแยกเป็นข้อ เพราะง่ายต่อการสลับที่ในภายหลัง)

- เรื่องย่อนั้น จะมีลักษณะการเชื่อมคำให้ข้อมูลที่ยาวติดต่อกัน

อ่านได้ความแบบสละสลวยต่อเนื่องกัน จึงแสดงทักษะการใช้ภาษา

ของผู้เขียนไปด้วยในตัว

ความต่างเพียงเล็กน้อยนี้ ทำให้บางคนใช้เรื่องย่อแทนพล็อตไปเลยก็มีค่ะ

ขอแค่สร้างนิยายแบบที่เราชอบได้

จะใช้วิธีการต่างกันออกไปก็คงไม่เป็นไรเนอะ อย่ากลุ้มค่ะ อย่ากลุ้ม ^o^

พล็อต Plot พล็อต (โครงเรื่อง) สำคัญอย่างไร

ตุลาคม 24, 2008

“ทำไมต้องมีพล็อตล่ะ ไม่เตรียมพล็อตไว้เราจะเขียนนิยายไม่ได้เลยเหรอ?”

************************

หนึ่งคำถามแบบไม่มีตัวช่วย

วิ่งเข้ามาชนนู๋พลอยจนจุกแอ้กเข้าไปอีกครั้งแบบเต็มๆ

Plot /พล็อต/ โครงเรื่อง …หรือจะเรียกอะไรก็แล้วแต่

คือ ส่วนที่บ่งบอกประเด็นใจความของเนื้อเรื่องที่จะเขียนค่ะ

มันก็คือเรื่องย่อแบบคร่าวๆของนิยายนั่นเอง

คนที่คิดจะเขียนนิยายนั้นย่อมต้องมีโครงเรื่องที่อยากเขียนคร่าวๆ

อยู่เสมอนั่นแหละค่ะ เพียงแต่เราไม่ทันรู้สึกว่า

นั่นคือพล็อต…ก็เท่านั้นเอง

สำคัญไหม?

สำคัญสิคะ แต่การเตรียมพล็อตนี่ไม่ได้มีหลักเกณฑ์ตายตัวว่า

จะต้องทำขึ้นมาเป็นแบบฟอร์มใดๆให้เครียดเล่นยามว่างหรอกนะ

ท่านที่รักทั้งหลาย…

พล็อตนั้นจะเขียนลงกระดาษ พิมพ์ใส่คอมพิวเตอร์ หรือกระทั่ง

เพียงสร้างความคิดขึ้นมาในสมอง ก็ไม่ได้แตกต่างกันอย่างไร

มันขึ้นอยู่ที่ว่า “เราจะจำได้แม่นยำนานแค่ไหน” ต่างหาก

ระยะเวลาการเขียนนิยาย 1 เรื่อง อาจกินเวลาหลายเดือน

หรือผ่านข้ามปีกันเลยก็มีค่ะ ดังนั้นทำยังไงก็ได้ ให้มั่นใจว่า

ประเด็นที่อยากนำเสนอจะไม่เปลี่ยนไปเพราะ

ลืม…ลืม…ลืม เข้าใจแล้วใช่ไหมคะ!

———————————————–

พลอยเลือกวิธีง่ายๆอย่างเช่นเขียนใส่สมุดใกล้มือ (ที่จะไม่ทำหายนะ)

- นางเอกกับพระเอกเคยเป็นเพื่อนสนิทในวัยเด็ก แล้วต้องแยกจากกันไป

- พวกเขาบังเอิญกลับมาเจอกันอีกครั้ง

พระเอกตาบอดและกลายเป็นชายหนุ่มที่เอาแต่ใจตัวเอง

-นางเอกดูแลพระเอกและกลายเป็นความรักต่อกัน

แค่นี้เราก็ได้พล็อตหลักสำหรับนิยาย 1 เรื่องแล้วค่ะ

ใครจะเขียนมากเขียนน้อยหรือไม่เขียนเลย ก็ไม่ได้มีปัญหาใดๆ

เพียงแต่ถ้าจำไม่แม่นพอก็ขอให้บันทึกกันลืมซะ เท่านั้นเอง

++++++++++++++++++++++++++++++

เดี๋ยวนี้เขามีประกวดแนวใหม่ด้วยนะเอ้า!

สนพ. หลายแห่งให้นักเขียนส่งพล็อตไปประกวดได้

แต่หลายคนยังสับสนว่า คำที่เรียกสวยๆว่า “พล็อต” นี่น่ะ

ต้องเขียนอะไร

พลอยก็ตอบง่ายๆไปเลยว่า เขียนเรื่องย่อนิยายส่งนั่นแหละค่ะ

ความยาวก็ตามแต่ที่เขาจะกำหนดในกติกา

โดยมากอาจจะประมาณ 1-2 หน้า A4

แต่บางทีระบุว่า ต้องเขียนจนจบ มีการเฉลยตอนจบครบถ้วน

ห้ามให้คณะกรรมการคาใจ

(ซึ่งก็จะเหมือนเรื่องย่อที่เรานำส่ง สนพ.คู่ไปกับต้นฉบับ)

สิ่งที่พึงสังเกตในการประกวดพล็อตพวกนี้ก็คือ

1. กำหนดหรือไม่ว่า จะได้รับรางวัลก็ต่อเมื่อ

พล็อตนั้นๆ “ถูกนำมาเขียนเป็นนิยายแล้ว” เท่านั้น

2. เงินรางวัลจากพล็อตที่ชนะ แยกต่างหากจากค่าลิขสิทธิ์การพิมพ์เป็นเล่ม

หรือ คิดเป็นส่วนหนึ่งจากค่าลิขสิทธิ์นิยายที่จัดพิมพ์เป็นเล่มแล้ว

(หมายเหตุ : หาก คิดเป็นส่วนหนึ่งจากค่าลิขสิทธิ์นิยาย

ลองตรองดูให้ดีๆว่า เราไม่ได้อะไรจากการประกวดพล็อตเลย

เพราะมันคือค่าต้นฉบับเต็มตามที่ควรจะได้อยู่แล้ว)

3.ลิขสิทธิ์ของสิ่งที่ส่งประกวด ยังเป็นของผู้เขียนอยู่

หรือว่ากลายเป็นของ สนพ. ที่จัดประกวด

(หมายเหตุ : กรณีหลังนี่คือเราจะถูก “ซื้อขาด” และไม่มีสิทธิ์ใดๆ

ในงานเขียนชิ้นนั้นอีกเลยค่ะ)

*******************

น่าสนใจเนอะ เรื่องง่ายๆอย่างพล็อตเนี่ย ^ ^

คำถามสุดฮิตของคนเขียนฝัน

“อยากเขียนนิยายแบบพลอยมั่งจัง แต่ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหน”

**********************************************

เชื่อแล้วล่ะว่านักเขียนร้อยทั้งร้อยต้องเจอคำถามแบบนี้กันมาทั้งนั้น
เพราะตั้งแต่เขียนนิยายแล้วบุญเกื้อหนุนให้ได้ตีพิมพ์เป็นเล่มกับเขาเนี่ย
นู๋พลอยก็เจอะเจอคำถามสุดฮิตนี้เหมือนกัน

แรกๆก็เอ๋อไปหลายวินาที
เนื่องจากคิดคำนวณให้ดีแล้ว…

โอ้แม่เจ้า! ช่างเป็นคำถามกว้างไม่ต่างจากท้องฟ้าเสียนี่กระไร
แต่ครั้นจะไม่ตอบก็ไม่ได้ เพราะเขาก็ถามเนื่องจากความอยากรู้จริงๆ

สุดท้ายพลอยเลยลงความเห็นว่า การเริ่มต้นงานเขียนนั้น
ไม่ได้ยากเย็นอะไร อยากเขียนอะไรก็เขียนไปก่อน
แค่ให้ไปดูขั้นตอนมาตรฐานการจัดหน้า และความยาวที่สำนักพิมพ์ต่างๆ
กำหนดเอาไว้บ้างสำหรับคนที่อยากลองส่งพิจารณานะคะ

เรื่องที่เขียนออกมาจะดีไม่ดีนั้น ค่อยปรับปรุงแก้ไข
เรียนรู้กันได้ในภายหลัง

———————————–

มาตรฐานการพิมพ์ส่วนมากก็ง่ายๆเลย
เปิดหน้าโปรแกรม Word เขาจัดแบบไหนมาให้ก็พิมพ์ไปแบบนั้น
ตัวอักษร Cordia New ขนาด 14 จะเหมาะสุดค่ะ
เพราะหลายสำนักพิมพ์ (สนพ.) ใช้เป็นมาตรฐานในการตรวจต้นฉบับอยู่

อย่าเพิ่งไปกรี๊ดวี้ดว้ายว่า อุ๊ยต๊ายตาย…ตัวเล็กขนาดนี้ไม่ดีต่อสายตา
เราก็ขยับตรงเมนูบน ที่แสดงการขยายหน้าจาก 100% ให้มีค่าเพิ่มซะ
จะสัก 120% หรือมากกว่านั้นก็ไม่มีใครห้ามกันเจ้าค่ะ

จำนวนหน้าหลักนั้น สนพ. มักจะรับพิจารณาที่ 100-150 หน้า A4 ขึ้นไป
แต่หากให้ได้มาตรฐานสักนิดก็กรุณาขยับลิมิตการเขียนของเรา เป็น
- นิยายรักโรแมนติก 150 หน้า A4
- นิยายแฟนตาซี 200 หน้า A4
จะขาดหรือเกินบ้างนิดหน่อยยังพอคุยกันภายหลังได้จ้า

แต่ถ้ากำลังจะส่ง (สมมุติเขียนจบได้อย่างน่าพอใจ)
ไปเปิดเจอเงื่อนไขว่า กรุณาจัดขอบหน้ากระดาษซ้ายขวา
ด้านละ 1ซม. ก็ไม่ต้องตกใจ

Coppy ไฟล์เดิมที่ทำไว้ มาเป็นอีกชุด แล้วค่อยจัดหน้าใหม่
เผื่อส่งที่นี่ไม่ผ่าน ยังมีแบบฟอร์มมาตรฐานสำหรับไปจัดขอบหน้า
ส่งไปที่ใหม่ๆเพื่อขอคำแนะนำจาก บก. ต่อไป

*****************************************

เดี๋ยวจะมาเม้าท์ใหม่ว่าโลกหลังปกนิยายพ็อกเก็ตบุ๊คนี้
มีอะไรบ้างที่น่ารู้ก่อนจะก้าวเข้าไปเผชิญจริงค่ะ ^ ^