<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!-- generator="WordPress/2.5.1" -->
<rss version="0.92">
<channel>
	<title>ช็อคมาก!! เล่า เรื่องผี</title>
	<link>http://blogger.sanook.com/shockmak</link>
	<description>เล่าเรื่องผี ลึกลับ ลี้ลับ น่ากลัว สยอง</description>
	<lastBuildDate>Tue, 16 Sep 2008 11:32:18 +0000</lastBuildDate>
	<docs>http://backend.userland.com/rss092</docs>
	<language>en</language>
	
	<item>
		<title>เรื่องที่ ๑(ภรรยาสยอง)</title>
		<description>เรื่องมีอยู่ว่ามีสามีภรรยาคู่หนึ่ง สามีชื่อไสว ภรรยาชื่อ ประภา คู่นี้อายุห่างกันราวยี่สิบปี แต่รักกันมาก สามีขยันทำมาหากิน ส่วนภรรยาก็ขยันทำงานบ้าน จนมาวันที่ภรยาตายเป็นมะเร็ง สามีเสียอกเสียใจ ไม่รู้ว่าไปบอกอะไรกับสัปเหร่อ หลังจากพิธีเสร็จ เมื่อกลับบ้านมา สามีก็จะได้ยินเสียง เลื่อนของในบ้าน สามีก็ไม่ได้ตกใจเพราะรู้ว่าเป็นภรรยาตัวเอง จนเวลาฝ่านไปสามีเริ่มมีผู้หญิงมาติดพัน นับจากนั้นมาในบ้านก็จะมีเสียงของดังในบ้านโคมคราม จนวันหนึ่งสามีก็จะออกไปหาผู้หญิงตามปกติ แต่นึกขึ้นได้ว่าลืมใส่กุญแจ เมื่อหันกลับไปเจอภรรยายื่นอยู่บนบรรไดบ้านแล้วมีสีหน้าที่โกรธ แต่หน้าตาของภรรยาไม่ได้เหมือนเดิมเพราะความตายทั้งกลิ่น และภาพ สามีวิ่งไปที่วัด จนพระต้องทำพิธีปัดรังควาน เรื่องก็กลับมาปกติ

ที่มา http://www.geocities.com/sapparer_undertaker/story.html
 </description>
		<link>http://blogger.sanook.com/shockmak/2008/09/16/%e0%b9%80%e0%b8%a3%e0%b8%b7%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88-%e0%b9%91%e0%b8%a0%e0%b8%a3%e0%b8%a3%e0%b8%a2%e0%b8%b2%e0%b8%aa%e0%b8%a2%e0%b8%ad%e0%b8%87/</link>
			</item>
	<item>
		<title>เรื่องที่๒(เรื่อง ศพคืนชีพ)</title>
		<description>เรื่องมีอยู่ว่ามีคนหนึ่งทำงานอยู่ที่โรงพยาบาลข้างที่ทำงานเขามีนักวิชาการ เขามีพ่อทำงานอยู่ที่โรงพยาบาลทำงานอยู่ที่ห้องดับจิต แทบทุกวันจะมีคนป่วยตาย ส่งมาห้องนี้ จาการคลุกคลีกับศพก็เลยหารายได้พิเศษด้วยการสตัฟฟ์ศพ ซึ่งก็จะมาจากการที่ญาติขอให้ช่วยทำ มีวันหนึ่งมีรถเข็นศพมาขอให้ทำให้เหมือนเดิม พ่อเพื่อนก็จัดการเตรียมเครื่องมือ ขณะจะแทงเข็ม ก็เห็นหัวนิ้วโป้งกระดิก ตกใจเอื้อมมือเอามือไปจับชีพจร จับอยู่นานไม่เห็มาจะขยับ จึงจัดท่าจะลงเข็มใหม่ ตาก็เห็นเท้ากระดิกอีก แกก็โวยวานว่าผีหลอก คนที่ทำงานก็เฝ่นกันเป็นแถว มาซักถามกันในห้อง พอตั้งสติได้ ก็ไปช่วยกันดู เหมือนพิจารณา ก็ไม่เห็นว่าจะมีอะไรผิดปกติ เขาก้ต้องลงเข็มเพราะโรงพยาบาลจะใช้หลักว่าหมอบอกว่าตายก็คือตาย

ที่มา http://www.geocities.com/sapparer_undertaker/story.html
 </description>
		<link>http://blogger.sanook.com/shockmak/2008/09/16/%e0%b9%80%e0%b8%a3%e0%b8%b7%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b9%92%e0%b9%80%e0%b8%a3%e0%b8%b7%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%87-%e0%b8%a8%e0%b8%9e%e0%b8%84%e0%b8%b7%e0%b8%99%e0%b8%8a/</link>
			</item>
	<item>
		<title>เรื่องที่๓(เรื่อง มือใครในประตู)</title>
		<description>เรื่องก็เกิดขึ้น 10 กว่าปีมาแล้ว น้องทำงานอยู่ที่กรุงเทพ และได้กลับไปเที่ยวบ้านที่ จ.ลำปาง กับพี่สาว เรื่องก็มีอยู่ว่า ในคืนวันนั้นน้อง พี่สาวและแม่พากันนั่งดู ทีวีอยู่ก็ดึกเหมือนกัน ประมาณห้าทุ่มเห็นจะได้ค่ะ ตอนนั้นบรรยากาศนอกบ้านเงียบมาก แต่น้องก็ไม่ได้เปิดทีวีเสียงดังนะคะ อยู่ๆน้องก็ได้ยินเสียง! คนเรียก สาว...สาว...สาว 3 คำแต่ไม่ได้ขานรับนะคะ ก็เลยกระซิบกับแม่เบาๆว่ามีคนเรียก น้องก็เลยเดินไปดูที่หน้าต่างและเดินไปดูตรงประตูบันไดก็ไม่เห็นมีใคร จึงมานั่งที่เดิม แต่ก็ยังไม่ทันได้นั่งดี น้องก็ได้ยินเสียงอีกครั้ง สาว..สาว..สาว..เสียงเย็นมากๆค่ะ พร้อมกับแม่และพี่สาว เท่านั้นแหละค่ะ น้อง พี่สาวและแม่ต่างก็มองกันและพากันปิดทีวีปิดไฟเข้านอนทันที พอรุ่งเช้ามาป้าข้างบ้านมาบอกว่าหลานชายของเค้าตายแล้วนะ เมื่อวานเช้านี้เองแต่น้องจำชื่อคนที่ตายไม่ได้แล้ว จึงได้รู้ว่าเสียงเมื่อคืนนี้เป็นเสียงของใคร ก็คือผู้ชายคนนี้เค้าเคยเข้าออกบ้านน้องเป็นประจำเพราะเขาเป็นเพื่อนกับพี่ชายและทุกครั้งที่เขามาบ้านน้องคำแรกที่เขาเรียกน้องก็คือ สาว..สาว..และก็สาว.. ทุกครั้ง
ที่มา http://www.geocities.com/sapparer_undertaker/story.html </description>
		<link>http://blogger.sanook.com/shockmak/2008/09/16/%e0%b9%80%e0%b8%a3%e0%b8%b7%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b9%93%e0%b9%80%e0%b8%a3%e0%b8%b7%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%87-%e0%b8%a1%e0%b8%b7%e0%b8%ad%e0%b9%83%e0%b8%84%e0%b8%a3/</link>
			</item>
	<item>
		<title>เรื่องที่๔ ( เรื่อง เค้าคือใคร&#8230;?)</title>
		<description>เรื่องนี้มันเกิดมานานมาแล้วคร้บ ตั้งแต่ผมอายุได้ประมาณ 6-7 ขวบได้ถ้าผมจำผิดนะ คือตอนนั้นครอบครัวของเรายังไม่มีบ้านเป็นของตัวเอง ครอบครัวของผมมีทั้งหมด 4 คนครับ พ่อ แม่ น้องชาย และตัวผม พ่อในฐานะหัวหน้าครอบครัวจึงต้องหาบ้านเช้าอยู่ บ้านเช้าที่รา 4 คนอยู่กันนั้นเป็นบ้านไม้ อยู่ติดกัน 3 ห้อง มันบอกไม่ถูกของลักษณะของบ้าน มันออกจะเก่าหน่อยตามแบบฉบับบของบ้านเช่าที่เป็นไม้ ส่วนบ้านที่ครอบครัวผมอยู่นั้น จะอยู่หลังริมสุดด้านขวาถ้าหันหน้าเข้าหาตัวบ้าน ในช่วง 4-5 เดือน ที่เราอยู่นั้นก็ปกติครับ พอเหตุการณ์ที่เกิดนั้นมันเป็นวันที่เข้าพรรษาครับคืนนั้น พ่อและแม่จะออกไปฟังพระสวดในงานศพของคนที่รู้จักกันผมก็จำไม่ได้ว่าเป็นใคร พ่อและแม่บอกให้ผมอยู่เฝ้าบ้านกับน้อง ตอนนั้นผมอายุประมาณ 6-7 ขวบ น้องผมก็ประมาณ 5 ปีเห็นจะเป็นได้ตอนที่พ่อและแม่ของผมนั้นได้ออกจากบ้านไปแล้ว ผมก็เล่นอยู่กับน้องตามปกติภาษาเด็กไปเรื่อย ขณะที่ผมเล่นอยู่กับน้องผมก็มานั้งพักอยู่ตรงทางเดินเข้าไปในห้องครัวมันจะเป็นทางยาวเข้าไปในครัวประมาณ 2 เมตรเห็นจะได้ ตอนนั้นไฟในบ้านเราเปิดอยู่ตรงที่บริเวณกลางบ้าน คือ บริเวณที่ผมเล่นอยู่กับน้องชายแต่ในทางเดินไปในห้องครัวนั้นไม่ได้เปิดไฟและในห้องครัวก็ไม่ได้เปิด ผมมองเข้าไปในครัวมันมืดมากครับนั้งดูอะไรไปเรื่อย แล้วอยู่ครับก็มีผู้ชาย วัยกลางคนถ้าผมจำไม่ผิด จะใส่กางเกงขาสั้นสีเขียว เสื่อไม่ใส่ เดินทะลุผนังห้องนอนของพ่อและแม่ของผมออกมาแล้วก็เดินผ่านห้องครัวนั้นทะลุไปยังบ้านเช้าห้องข้างที่อยู่ติดกันอีกแล้วก็หายไป มันเป็นช่วงเวลาที่นานพอสมควรกับการที่ตัวผมเองได้เห็นมากับตาของผมจริงจริงๆ ...</description>
		<link>http://blogger.sanook.com/shockmak/2008/09/16/%e0%b9%80%e0%b8%a3%e0%b8%b7%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b9%94-%e0%b9%80%e0%b8%a3%e0%b8%b7%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%87-%e0%b9%80%e0%b8%84%e0%b9%89%e0%b8%b2%e0%b8%84/</link>
			</item>
	<item>
		<title>เรื่องที่๕( เรื่อง ห้องน้ำในโรงเรียน)</title>
		<description>ปกติอาจารย์ผู้หญิงบางท่านจะไปส่องกระจกหรือ ล้างมือแต่งหน้าก็ประมาณนั้นอาจารย์ท่านนั้นก็เช่นกันแต่อาจารย์โชคร้ายหน่อยวันนั้นไม่มีใคร ในห้องนํ้าเลยห้องนํ้าจึงเงียบแต่อาจารย์ก็ไม่ได้คิดอะไรและเข้าไปส่องกระจกเพื่อเสริมสวยตาม ปกติห้องนํ้าในช่วงนั้นเงียบมากสักพักอาจารย์ก็ได้ยินเสียงเด็กผู้หญิงหัวเราะแต่ในเวลานั้นนัก เรียนทั้งหมดเข้าเรียนไปหมดแล้วค่ะถ้าไม่จำเป็นอาจารย์จะไม่ให้นักเรียนลงมาเข้าห้องนํ้าเด็ด ขาดคงจะกลัวนักเรียนโดดเรียนและถ้าจะเข้าจริงๆก็ต้องเข้าห้องนํ้าบนตึกคงไม่มีใครลงมาข้าง ล่างแน่นอนอาจารย์ท่านนั้นได้ยินเสียงนั้นใกล้ๆแต่ก็ไม่พบใครในห้องนํ้า อาจารย์ก็ไม่สนใจและ ยังคงส่องกระจกต่อไปแต่ในกระจกนั้นมีผู้หญิงใส่ชุดขาวยืนอยู่มุมห้องนํ้าและยิ้มให้อาจารย์ ท่านนั้น อาจารย์จึงหันกลับหลังไปมองที่มุมแต่ไม่พบอะไร ไม่นานอาจารย์ท่านนั้นก็ลาออกไป สอนที่อื่น ดิฉันก็ไม่เจออาจารย์อีกเลย...
เรื่องนี้มาจาก
http://www.geocities.com/sapparer_undertaker/story.html </description>
		<link>http://blogger.sanook.com/shockmak/2008/09/16/%e0%b9%80%e0%b8%a3%e0%b8%b7%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b9%95-%e0%b9%80%e0%b8%a3%e0%b8%b7%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%87-%e0%b8%ab%e0%b9%89%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%99/</link>
			</item>
</channel>
</rss>
