จะเก็บความทรงจำดี..ดี ที่เกิดขึ้นในที่แห่งนี้

และจะตามสายใยแห่งมิตรภาพสนุกๆๆๆ

ไปยังที่ต่างๆๆ  ที่สายใยส่งผ่านซ่านมาถึง

ความรักความผูกพันยังตราตรึง

ความคิดถึง  จะดึงใจให้ตามไป

คิดถึงเพื่อนๆๆ  พี่ๆๆ  น้องๆๆ ทุกคน  แล้วพบกันที่บ้านใหม่นะคะ

เก็บไว้ - x3 Super Gang

น้องมีนากะน้องเตเต้ได้ไปร่วมงานบุญ…งานบวชของอากู๋…

สนุกสนาน…อิ่มบุญกันมากมายจ้า

ยิ่งตอนที่นาค โปรยเหรียญ…..คุงแม่ มือเข่าถลอก ค่า

เพราะแย่งกะเด็กๆๆ5555….เพื่อจะเอาเหรียญมาให้หนูๆๆๆ

แม่บุ๋มยังได้ถือผ้าไตรด้วย……เพราะว่ายังไม่มีลูกชาย  ก็ขอมีบุญตอนนี้ก่อน ค่า

เผื่อจะได้ลูกชายกะเขาบ้าง

ขอส่งบุญ….ปันบุญ
ให้เพ่อน  พี่  น้อง  ลุง ป้า  น้า  อา  ด้วยนะคะ

สาธุ

อยากเป็น…….แจ๋วใจร้าย

กำลัง…ตามหา  คุณชายเทวดา

ตั้งแต่วันที่ฉันได้คุยเพียงครู่สองคน กับเธอครั้งก่อน กลับมานอนครวญครางละเมอคอยพร่ำหาเธอเหมือนจะอ้อนวอน เกิดอะไรขึ้นมาล่ะเออมันอยากรู้นัก เปลี่ยนฉันไปจากเดิม โอ๊ย..

จะ เป็นเพียงแววตาของเธอทั้งคู่ฉายมาสะกดหรือเปล่า อาจเป็นดาวดวงใดใช้เธอมาหลอกเล่นกล เป็นไปไม่ได้ ออกจะงงคงเป็นเพราะเธอทำสับสน โอ๊ยเดี๋ยวอยากรัก เดี๋ยวอยากลืม โอ๊ย..โอ๊ย ทุกสิ่งเปลี่ยนไปเพราะเธอ

เธอทำให้ฉันรักเธอก่อนไม่อาจถอน หัวใจมันคอยแอบๆ มองแบบซึ้งๆ เธอทำให้ฉันหลงใจอ่อน นอนกอดหมอนทุกคืน จะทนได้นานสักเท่าไรหากคิดถึง โอ๊ย..โอ๊ย

อยากจะกินกลืนเธอทั้งตัว ไม่อยากเหลือไว้ให้ใครได้กลิ่น อยากได้ยินเพียงเสียงของเธอ เพรียกบอกรักเพ้อถึงฉันผู้เดียว กดอารมณ์ทนไปไม่ไหวใจมันหวิววาบ ไม่เจอคงขาดใจ โอ๊ย..โอ๊ย โอ่ย โอ๊ย..คิดถึงจังเธอ

จะทนได้นานสักเท่าไรหากคิดถึง โอ๊ย..โอ๊ย

อยาก จะกินกลืนเธอทั้งตัว ไม่อยากเหลือไว้ให้ใครได้กลิ่น อยากได้ยินเพียงเสียงของเธอ เพรียกบอกรักเพ้อถึงฉันผู้เดียว กดอารมณ์ทนไปไม่ไหวใจมันหวิววาบ ไม่เจอคงขาดใจ โอ๊ย..โอ๊ย โอ่ย โอ๊ย..คิดถึงจังเธอ

โอ๊ย โอ๊ย - เบน ชลาทิพย์

ก็เลย  เก็บภาพ….ขำๆๆ  ของสองสาวมา

เพื่อบอกให้ชาวโลกรู้ว่า

มีทุกข์ย่อมมีสุข

มีหัวเราะก็มีร้องไห้จ้า…

ผ่านมา เดี๋ยว…มันก็ผ่านไป  555

แอ่น..แอ่น….วันนี้เปิดเทอมวันแรกจ้า

 ป๊ะป๊าช่วยคุงหนู  แต่งตัวคะ

ไปโรงเรียนแบบใส่เครื่องแบบวันแรก

น้องมีนายิ้มรับวันเปิดเทอม

เวลาไปรับกลับแอบถามคุณครู…บอกว่า  น้องมีนาเก่งมากๆๆๆ

ไม่ร้องเลยคะ  เล่นสนุกสนานมากๆๆๆ

คุณแม่โล่งอกไปหน่อยฮา……

วันนี้เป็นครั้งแรกที่เราระบายน่ะ…..เพราะรู้สึกผิดมากๆๆๆ….

เรื่องไรน่ะเหรอคะ…..เรื่องผู้หญิงๆๆๆๆน่ะจ้า….

คุงสามี..มีอาการน้อยใจนิดๆๆๆๆค่า

อันเนื่องมาจากคุงภรรยา ช๊อปปปป……เพลินไปนิดส์

เรื่องก็ประมาณว่า…เมื่อวานนี้ป๊ะป๊าพาคุงแม่บุ๋มไปเที่ยวตลาดน้ำตลิ่งชัน

หนุงหนิงๆๆๆๆกัน 4 คนพ่อแม่ลูก…เห็นอะไรก็ไม่อยากได้….ไม่มีความต้องการเลย

กินอย่างเดียว..เสื้อผ้าไม่เข้าตา  ว่างั้น

 แต่ไง…พอกลับมาถึงบ้าน…ป๊ะป๊าก็อาบน้ำ…ดูละคร

แม่บุ๋มตัวดีก็ชวนออกไปตลาดนัดใกล้ๆๆบ้าน  ป๊ะป๊าแต่ก่อนไม่เคยพลาดที่จะตามไป

แต่เจ้ากรรมวันนี้…ติดดูคุณขม…แห่งดงผู้ดี

สะงั้น…อยากตามไปก็อยากแต่แม่บุ๋มมีข้อแม้ว่า…ห้ามเร่งกลับนะจ้ะ

เท่านั้นแหละป๊ะป๊าหยิกแก้ม 1 ที…แล้วบอกว่ากลับเร็วๆๆนะ รอที่บ้านจ้ะ..

เป็นอันว่าแม่บุ๋มฉายเดี่ยว…..สบายอารมณ์….555

เดินไปทั่วตลาดแล้วก็ไม่มีวี่แววว่าจะถูกใจร้านไหนเลย

เป็นอย่างนี้ตลอดเวลามาเดินกะป๊ะป๊าก็จะโดนบ่นว่าไม่เห็นจะเคยได้ของกลับไปเลย…

แต่เดินจนพอใจ ดูโน้นดูนี่ กะว่าจะกลับล่ะ…

พระเจ้าช่วยกล้วยทอด….สายตาของคุงแม่ ดันไปสะดุดกับเสื้อ 1 ตัวที่โชว์อยู่ในร้านนึงค่ะ

เดินสาวเท้าเข้าไปด้วยกะว่าตัวนี้คงถูกใจที่สุดแล้ว…..อึม…ซื้อสักตัวละกัน

ที่ไหนได้…เจอเป็นกองเลย….ก็แบบว่าเพลิน  เลือกไปเลือกมาก็อยู่ที่หน้าตักประมาณ  15 ตัว

คัดออกแล้วนะ…..12  ตัว…

คัดอีกสักที  เอาแบบว่าตัดใจเลย 10 ตัว

ทำไมมันช่างเยอะขนาดนี้  เอาไงดี  ชอบสะนี้….แล้วจะเลือกพี่ก็เสียดายน้องอีก 9…..

ก็เป็นว่าต่อรองเสร็จสรรพ…..10 ตัว….แม่ค้าแถมให้อีก 1 ตัว….

ราคาน่ะ ….1800…บาท

เราซื้อของไม่แพงถ้าเฉลี่ยแล้ว….ก็ 180 บาท…ราคาที่ไม่สูงสำหรับเราน่ะ

แต่ 1 ตัว มันก็ไม่น่าตกใจ  แต่เราดัน 180 สะ 10 ตัว ไงคะ

ก็แหม…ไม่เคยถูกใจร้านไหนเลยน่ะ  เป็นคนซื้อของยากส์มากๆๆๆค่ะ…

จ่ายเงินรับของมาเสร็จแล้ว…ระหว่างเดินทางกลับ…ก็คิดว่า

เอาไงดีน่า…บอก ไม่บอก..บอกนิด..หรือว่าบอกทั้งหมด เฮ้อ

เป็นไงเป็นกัน…บอกเลยดีกว่า  เพราะเราต้องไม่มีอะไรปิดบังกัน…..

เลยบอกป๊าไป  …ให้อลงทายว่าซื้อไปกี่บาท  5555

ทายไม่ถูกสะที  เฉลย..สะเลย555

เราขำแต่ป๊าอึ้งไปเลย  เงียบ  นอนหลับไปเลย…จากที่เราดีใจที่ได้ของถูกใจ…ก็หงอย เซ็งเลย

รู้สึกผิดมากๆๆที่ใช้เงินมากเกินไปสำหรับครั้งนี้…เพราะป๊าเป็นคนหาเงิน เค้าเหนื่อยรู้สึกผิดจัง

 อยากบอกป๊ะป๊าว่าเค้าขอโทษ…นะ

ข้าน้อยผิดไปแล้วจ้า…..

ซื้อใส่ทั้งปี 2 ปี 3 ปีเลย….

ขอร้องเพลงนี้ให้ตัวเองน๊า