Ubuntu 9.04 countdown

บล็อกล่าสุด

อากาศเย็นสบายยามเช้ามักจะตรึงผมไว้กับที่นอนได้เสมอ ยังอยากนอนต่ออีสักห้านาที หากไม่เพราะเสียงแจ๋ว ๆ ที่เข้ามารบกวนโสต

“ตื่นได้แล้ว”

ผมเผลอหนังตาอันหนักอึ้ง และพบว่า “เธอ” นั่งรอผมอยู่ดวงตากลมแป๋วแหว๋วจ้องเป๋งมาที่ผม

“ตื่นได้แล้วหรือคุณ”

“อืมม์” ผมรับปากส่งเดชไปตามเรื่องตามราว สะบัดผ้าห่มออกจากกาย แล้วลุกเดินออกมาจากห้องนอน โดยมีเธอเดิมตามผมมาติด ๆ พร้อมกับเสียงบ่น

“ตื่นสายทุกวันเลย หิวแล้วรู้มั้ย”

“อือ” ผมครางตอบรับในลำคอเพื่อตัดความรำคาญ แต่มันไม่เคยได้ผลเลยสักครั้ง เธอจะยังคงบ่นอยู่อย่างนั้น

จนกระทั่ง…

ผมหยิบกล่องอาหารแมวขึ้นมา และเทมันลงในจาน

เธอกระโดดแผล๋วมายังจานอาหาร ก้มลงไปดม ๆ นิดหนึ่ง ก่อนเงยหน้าขึ้นมามองผม ด้วยดวงตาแป๋วแหว๋วคู่นั้น

“แง๊วววว” แปลได้ว่า มองอะไรยะ จะไปไหนก็ไป คนจะกินข้าว

จากนั้น ผมจึงจะไปทำกิจวัตรอื่น ๆ ต่อไป

Tag: