เกือบจะหมดไปอีกวันแล้วสินะ

ฉันยังคงนั่งอยู่ที่มุมเดิม  นึกย้อนอะไรไปเรื่อยเปื่อย

ใครนะเป็นฝ่ายตกหลุมรักใครก่อน

ถ้าเธอนั่งอยู่ใกล้ๆฉันตอนนี้ และ ถ้าเราจะยังเดินบนถนนสายเดียวกัน

เธอคงจะบอกว่า  ก็ฉันไง ที่เป็นฝ่ายตกหลุมรักเธอก่อน

อืมม์ ฉันก็คงจะเถียงเธอไม่ออกนะ เพราะมันเป็นความจริง

ฉันรักเธอ ใช่ และไม่เคยคิดเลยว่า ความรักของเรา จะจบลงภายในเวลาไม่กี่ปี

แต่เธอรู้มั๊ยว่าถึงจะเป็นเวลาไม่นาน

มันก็ทำให้ฉัน มีความสุข  ความเหงา ความอ้างว้างที่เคยมี  พลันเลือนหาย เมื่อฉันได้รู้จักและรักเธอ

เราเดินเคียงคู่กัน….

เธอไม่เคยเบื่อที่จะรับฟังเรื่องราวไร้สาระของฉัน  เธอเป็นผู้ฟังที่ดีเสมอมา

ฉันจำได้ว่า … ระยะหลัง  เธอดูเปลี่ยนไป

และในวันนั้น สายตาที่เธอคล้ายกับจะบอกว่า  เธอต้องไปแล้ว

แต่ดูเหมือน เธอจะยังคงเป็นห่วงฉัน  เธอจึงเลือกที่จะใช้เวลาดูแลฉันต่อ

แต่…วัน เวลา ที่เธอต้องเอ่ยคำอำลา ก็มาถึงจนได้้

แม้ว่าฉันจะรู้ว่าต้องมีวันนี้

ฉันก็ไม่อาจห้ามความรู้สึกของหัวใจ ไม่ให้รู้สึกเจ็บปวดได้เลย………

…………….

………….

เย็นวันอังคาร 21/52

รักเธอนะ ได้ยินมั๊ย

	เพราะเวลาไม่ได้เดินทางเป็นเส้นตรง เพียงชั่ววูบแสงดาวไหว  นำพาบางหัวใจให้กลับบ้าน รอนแรมร้างไกลไปแสนนาน   ตื่น-หลับอยู่กับการไขว่คว้า เพียงชั่วเสี้ยวสายลมแผ่ว   หยุดสิ้นลงแล้วที่แสวงหา เมื่อทุกสิ่งทั้งปวงล้วนลวงตา   ที่มองเห็นเป็นแค่มายาเท่านั้น เพียงชั่วสิ้นกระพริบตา   คลื่นมิติแห่งเวลาก็พร่าสั่น ระลึกรู้นาทีที่นิรันดร์   แท้จริงแปรผันสู่วันเริ่มต้น เพียงชั่วห้วงถอนหายใจ   ออกเดินทางไกลหมายจะหลุดพ้น ยิ่งค้นหารูปอัตตา ตัวตน   กลับยิ่งย่ำวนบนเส้นกาลเวลา อาจ..เพียงชั่วจังหวะการตื่นรู้   โลกรอบข้างจึงดูแปลกหน้า และเมื่อบางหัวใจได้กลับมา   กาลเคลื่อนไหวแห่งเวลาจึงหยุดนิ่ง โดย กวี กระวาด มติชนสุดสัปดาห์ 00.49 น. นกฮูกเฒ่า พุธที่ 22/52

พฤหัสฯ
23/52
18.16 น.

แพลนวันนี้ คือ ไปหาแม่กะพ่อ

แต่ก่อนไปก็เข้ามาที่นี่ เพราะยังพอมีเวลา

ก็ไปหาน้องๆตามปกติที่เคยทำ

น้องสาวที่น่ารักคนนึง แนะนำหนังสือไว้สองเล่ม

ทำให้อยากจะอ่านขึ้นมาบ้าง เพราะเธอเป็นนักจูงใจคนนึงทีเดียว

จัดการจดชื่อหนังสือและบอกคนดีแวะห้างฯ

ไม่ได้ลงไปซื้อเองหรอกนะ ใช้บริการคนดีอีกเหมือนเดิม

ส่วนตัวเองก็นั่งรอในรถ ถ่ายรูปตัวเองเล่น ฟังเพลงรักซึ้งๆ

หัวใจดันไปคิดถึงใครก็ไม่รู้ น่าตีจริงๆ

……..

สักพักคนดีกลับมาพร้อมยื่นถุงหนังสือมาให้

-อีกเล่มหมดนะ ไ้ด้แค่เล่มเดียวนี่ล่ะ-

ใจอยากจะต่อว่า ว่าทำไมนะ ไม่เดินหาหลายๆร้าน

แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรไป เพราะแค่นี้เค้าก็ใจดีกับฉันพอแล้วล่ะ

คิดดูสิ ถ้าเค้ารู้ว่า ในขณะที่เค้าไปหาซื้อของให้กับฉัน

แต่ฉันกลับนั่งคิดถึงคนอื่น

เฮ้อ…จะเป็นไงน๊า

……….

ยังไม่ได้อ่านหนังสือเลยแค่พลิกๆดูบ้าง

กะว่าไว้อ่านตอนนอน ไม่ก็ตอนที่ความเซ็งมาเยือน

ตอนนี้ยังใช้เวลาโลดแล่น ณ ที่แห่งนี้อยู่

ขอเก็บไว้ให้อุ่นใจว่า…

ในสักคืนที่เดียวดาย เธอจะอยู่ข้างๆฉัน

ศุกร์ 24/52

14.32 น.

เมื่อคืนไปนอนเร็วกว่าปกติ

ด้วยว่าอาการปวดหัวและปวดลูกกะตามารบกวนการใช้เวลาที่นี่

ได้แต่บอกกับตัวเองว่า ก็ได้ๆๆๆๆ นอนก็ได้ พักก็ได้

ละจากพื้นที่่แห่งนี้ไปแบบไม่เต็มใจนัก

จัดการปิดมือถือ ด้วยว่าแจกเบอร์(หนุ่มๆ)ไปโย๊ะ

เกรงว่าถ้าไม่ปิด อาจจะมีการโทรฯมาบอกรักให้สาว(แก่)เพ้อเจ้ออีก (ฮา)

……

ก็เลยได้อ่านหนังสือจนจบ กะจะพักสายตา แต่อดใจไม่ได้

เลยนะ จัดการซะ

….

มีบางข้อความที่ชอบ  เลยคัดมาแปะไว้ที่นี่

-ในโลกใบนี้ ไม่มีสิ่งไหน ทำร้ายความรู้สึกของเรา ไ้ด้หมดทั้งหัวใจ-

-น่าแปลกใจที่เมื่อเวลาผ่านไป…เราไม่สามารถยื้อความสัมพันธ์จากใครหลายคนให้แนบชิดเราไว้ได้ดังเดิม-

-เวลาแห่งความสุขมักจะอยู่กับเราได้ไม่นาน  เมื่อหมดเวลา การร่ำลาก็จะเข้ามาแทนที่อีกครั้ง-

ข้อความนี้

ไม่แน่ใจว่าจาก single man  หรือ จาก มติชนฯ

หวังว่าจะชอบเช่นกัน

นกฮูกเฒ่า เปื่อยๆ

16.35 น.

เสาร์ที่ความเศร้าช่างยาวนาน

ความรู้สึกของหัวใจไม่ค่อยดีเลย

ทำไมมันรู้สึกเหมือนคนอกหักไงไม่รู้สิ

ได้แต่ถามตัวเองว่า

เธอเป็นอะไร๊  เป็นอะไรไป มาซึม มาเศร้าอะไรนักหนา

ชีวิตจะจบสิ้นลงไปวันนี้หรืออย่างไร

ทำไมไม่ไปหาอะไรที่มันเพลิดเพลินใจทำ

ทรมานหัวใจตัวเองอยู่ได้….

คิดถึงได้ รักได้ แต่ถ้าข้อจำกัดมีอยู่ ยังไงก็ต้องจากกันอยู่ดี

นกฮูกเฒ่า จอมเพ้อเจ้อ

17.03 น.

เย็นวันจันทร์

ที่ฉันคิดว่า มันเหงายิ่งกว่าเมื่อวานซะอีกนะ

รู้สึกว่าจิตใจจะไม่ค่อยอยากยิ้ม

หรือว่ากล้ามเนื้อส่วนที่ทำงานด้านนี้มันตายไปแล้ว

ให้นึกสงสัยอยู่เหมือนกันนะนี่

เมื่อก่อนฉันเคยบอกตัวเองว่า

ถ้าจะเศร้าก็เอาเลยเศร้าให้มันถึงที่สุด

แต่ทำไมนะ ตอนนี้ฉันถึงไม่ค่อยกล้าที่จะร้องไห้

หรือฉันกลัวว่าจะร้องไม่หยุด

บร้าแล้ว ใครจะร้องไห้ได้ตลอด เป็นไปไม่ได้หรอก

แต่ก็ไม่รู้สิ ฉันว่าความรู้สึกของหัวใจฉันมันไม่แกร่งเหมือนตอนสาวๆน่ะ

ขนาดกลับเข้าบ้านมาเจอเพลงที่ลงไว้

-sayonara- โอยยย  ฟังยังไม่ทันจะจบเพลง น้ำตาก๊ะมารื้นๆละ

ทำให้ฉันต้องรีบเปลี่ยนไปอีกหน้า รีบเข้ามาตอบเม้นต์ซะ

จริงๆก็มีเรื่องราวอื่นที่มาดึงใจให้หมอง

อืมม์ ก็คงไม่พ้นเรื่องของความรัก

วันและวัยที่เพิ่มขึ้นไม่ได้ช่วยให้คลายความอ่อนไหวลงได้เลย

ประโยคนี้ยืมๆมาจากหนังสือ เค้าเขียนประมาณนี้แหละนะ

ฉันชอบมันตรงใจฉันดี

นกฮูกเฒ่า

เฮ้อ..อยากบินไปหาคุณจังเล้ยยย