google logo
สนุก! ค้นหา สารบัญเว็บไทย ข่าว อีเมล์ หาเพื่อน คิวคิว ฟังเพลง คลาสสิฟายด์ ริงโทน สนุก! ทูลบาร์ ดูทั้งหมด>>
ดูบล็อกอื่น >
รูปโลโก้ S! Blogger เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก

สนุกสุดๆ

โดย adamandyves@hotmail.com ใน ไม่มีหมวดหมู่ เมื่อ กรกฎาคม 24th, 2009 |  คอมเมนท์ที่นี่ »

ฝนก็ตก  พรึม พร่ำ 

เสียงโทรศัพท์ก็ดัง  

ฮัลโหล  น้องคิมวันนี่ไปแดนซ์  กันมั้ยจะ

เสียงปลายสายนั้นคือเสียง  ป้ารหัสฉันเอง

แต่ฝนตกนะคะพี่พร  

พี่พร” อย่างไงวันนี่พี่ไม่ยอมพี่จะไปให้ได้  

คิม “  โอเชพี่พร  หนูก็ไม่ยอมหนูก็จะไปให้ได้เหมือนกัน คะ 

 

ช่วงเวลารอ  ก็นั่งแชทๆๆๆๆ 

นึกสนุก ก็เลยคิดว่าลองเข้าไปแชทออนไลน์กับคนไม่รู้จักดูบ้างดีกว่า

น่าจะมีอะไรสนุกๆๆ

google  ลอ ง  ไปดู

มีเยอะให้เลือกเล่น  คลิกดุอันนี่แล้วกัน

ในที่สุดก็คลิกเข้าไปจน  เว็บนี่เล่นง่ายสุด  ทำตามขั้นตอนและก็ เริ่มเล่นเลยคะ

อารายกันนี่  เยอะแยะไปหมดเลย  คนออนไลน์ตั้ง  517 คนแนะ  เยอะชมัดเลย 

มีอะไรกระดุกกระดิกเข้ามาและ   กดเข้าไป  โอมายก๊อต  ชวนเล่น เสียวกันทั้งนั้นเลย    อะไรกันกลางวัน แสกกๆๆๆนะเนี้ย

แน่นอนตอนเป็นผู้ชายทั้งนั้นและ  พวกเนี้ย จิตเสื่อม 

 

คนคุยด้วยก็เยอะนะ  คำถามยอดฮิตถามชื่อ  ไรทำนองเนี้ย

และก็ถามว่าพี่แฟนยัง  ก็ตอบไปว่ามีแล้วอ่ะ  (  ถึงจะเลิกไปแล้วก็ตาม  แต่เคยมีนะจะ ) เราขอเป้นกิ๊กได้มั้ย

ไรทำนองเนี้ย  เยอะ

 

แต่แปลกมีผู้ชายคนนึง  ก็ถามเราเงี้ยและ  เราเลยตอไปว่ามีแฟนแล้ว  เป็นกิ๊กกันปะละ  ใช่

ผู้ชายผู้ประเสริฐคนแรกตอบกลับมาว่า  ไม่อ่ะ  พอดีเรานับถือ  ศาสนาคริสต์  มันบาป

เอ๋ แล้วศาสนาพูทธไม่บาปหรือไงแว๊  หลังจากนั้นชายคนนั้นก็หายไป

  ไปแต่งตัวดีกว่าขีเกียจพิมและ

 

ก็แต่งตัวนานเวอร์อ่ะ  แบบเวลาเยอะ ก็ต้อพร๊อบเยอะบ้างไรบ้างอ่ะ

ถามเพื่อนใส่ตุ่มหูคู่ไหนดีนะ  เพื่อนตอบว่า  เมิงจะเหมือนตู้เครื่องประดับเคลื่อนที่อยู่แล้ว  เวลาเยอะไงเมิง

แต่งเยอะเป็นบ้าเลย

 

แต่งตัวเสร็จ  ฝนตกปุ๊บเลย

เยี่ยมพี่พรโทรมาคอนเฟริม  น้องคิมมาให้ได้นะคะ 

จะพลาดได้ไงคะพี่พร

เคยมั้ยคะ  เดินไปเที่ยวคะ คือแบบอยู่กับ  ผับๆๆๆมากกกกกกก

เดินไปแดนซ์ นะคะ  ไม่แปลก

ทำไมคนมันช่างเยอะไรเงี้ยเนี้ย  แถบผุ้ชายเยอะมากอ่ะ  จะเยอะไปไหนเนี้ย 

หาโต๊พพี่พรไม่ยากหรอกคะ  she  แกทั้งขาวววววว  ทั้งอวบ  อย่างงั้นอ่ะ

มาถึงคะ  เอาเราก็กินแบบกรรมกรเลยนะคะ  กินเอากินเอานะคะ

เริ่มเมาค๊ะ  เมาได้อีกอะไรอีกนะคะ  สักพักเหลือบไปเห็นชายตกตรงกันข้าม 

มองมามาไปมามอง  เอาก็ช่างแม่ง  ตูมาเพื่อ  ดื่ม 

เต้นไปด้วย  ดื่มไปด้วยคะ  มันส์พะยะคะ  มันสุดดดดดด

นักร้องคะแวะเวียนมาที่โต๊ะคะ  เยอะคะ  ตลอดๆๆๆๆๆเวลา  แบบพี่รหัสเสน่ห์แรงคะ ทั้งมือกี่ตาร์  นักร้อง    มือกลองคะ หล่อคะ

เพิ่งรู้คะว่า  เป็นน้อง้องนำวงแฟรสเชอร์ คะที่ร้องเพลง  แผ่วปลาย   ตัวจริงดูเลวดี

น่ากลัว  ฉันไม่แคร์  สักพัก  โต๊ะข้าง  โคตรชั่ว  โอบเอวตูไมอ่ะ  แต่ก็หล่อดี  หน้าเหมือน  เตชินเลยโอบไม่ปล่อยด้วยนะคะ

เสียคะ  เปลืองตัวมากก  คะ  แต่เมาคะทำไรไม่ได้    สักพัก  พี่พรมาถึงกลับคะ

ในที่สุด  เมาคะ  ก็กินอย่างกับกรรมกรขนาดนั้นะคะ  เยี่ยมคะ  จบลงที่อ๊วกคะ  อ๊วก  ขาดสติคะ   น่ากลัวตัวเองนะคะ

 

แต่ก็จะยิ้มได้คะ   ในที่สุด  ผู้ชายเสื้อเขียวที่แอบมองเรามานานคะ   ก็มาขอเบอร์คะ  แต่ไม่ได้  เบอร์  แต่ได้อ๊วกไปเต็มเสื้อเลยคะ

ขอโทษด้วยนะคะ 

กลับมาhankคะ  ดีคะ 

สนุกไม่คิด  ตื่น  ตื่อไปเลยคะ  จังซี่มันต้องถอนคะคืนนี่คะ

วันนี่

โดย adamandyves@hotmail.com ใน ไม่มีหมวดหมู่ เมื่อ กรกฎาคม 23rd, 2009 |  คอมเมนท์ที่นี่ »

วันนี่เป็นวันที่ฉันไม่มีเรียนไม่มีสอบ


แต่ฉันต้องทำการบ้าน


ทำไม เด้กศิลปะต้องการบ้านเยอะ  ด้วยแว๊


 


วันนี่ฉันตั้งใจจะไปนั่งวาดรุปวัดโพธิ์กัน


ฉันก็เดินจาก มอฉันไป  จนถึง  มิวเซียมสยาม  ก็ได้เจอ 


( แฟนเก่า) ของฉัน


ซึ่งมันเป็นการทำร้ายจิตใจฉันโดยตรง  เพราะว่าเขาลาจากฉันไปโดยที่ไม่ร่ำลา


ทั้งๆที่ฉันพยายามถามเขาตลอดว่าทำไมต้องหายไปด้วย  นั้นเพื่อไรเหรอ


เพื่อที่ฉันจะได้เจ๊บปวด  และทรมาน  สุดๆๆเพื่อจะลืมเขาได้อย่างจริงๆๆ


ไม่ได้ลืมแบบหลอกตัวเอง 


ซึ่งเขา เป็นคนทักฉัน  ซึ่งนั้นทำให้ฉันตกใจ มากกกกๆๆ


เพราะว่า การทำอย่างนี่มันทำให้ฉัน ยิ่งทรมานนนนมากๆๆซึ่งเขาก็ยังคงทำหน้ากรุ้มกริ้มตามประสาของเขาและ  สิ่งนี่และที่ทำให้ฉันหลงรักเขาอย่างจัง


แต่ไม่ใช่ตอนนี่ 


คุณ  (สรรพนามที่เขาใช้เรียกฉัน )  ไปไหนอ่ะ  ประโยคนี่และ


ทำให้ฉันตอบไม่ถูก  ใช่ฉันไม่ตอบ  และเดินไปเหมือนมองไม่เห็นเขา


แต่นั้นเขายังไม่หยุด  เขายังคงเดินตามฉันเหมือนอย่างเคย  ใช่น้ำตาฉันเริ่มไหล


ริน แต่ยังไม่หยด  เขายังคงพูด และตะโกนเรียกฉัน   ฉันก็เดินไปเรื่อย  เดินผ่านท่าช้าง


วันมหาธาตุจนถึง ธรรมศาสตร์ 


ฉันไม่หันไปมอง  ฉันอยากถามเขาจะตายว่าทำไมต้องทิ้งฉัน แต่เวลาถามเรื่องนี่ที่ไรเขามักจะเฉไฉตลอด  ไม่ตอบใด  นอกจากไม่นิ


ฉันไม่แน่ใจว่าเขายังเดินตามฉันอยู่มั้ย แต่นั้นฉันก็ไม่กล้าหันไปมองเพราะกลัวว่าเขาจะไม่เดินตาม  ใช่เพื่อไร 


ฉันตัดสินใจเดินขึ้นเรือข้ามฝาก  ไป วังหลังก็ได้แว๊ 


สักพัก เขาคนที่ฉันรัก ก็เขามาประชิดกายฉัน


มันทำให้ฉันถึงน้ำตาหยดดดด  ลงแก้มของฉันต่อหน้าป้าร้าน กล้วยหอมทอด  (ยืนซื้ออยู่ )


ฉันคิดเสมอว่าการกินทำให้ฉ้นลืมเขา


แต่คราวนี่การหยุดครั้งนี่ทำให้น้ำตาฉันหยดลงบนกล้วยหอมทอด  มายก๊อต


 


ฉันยังคงไม่อยากพูดกับเขา 


ฉันยิ้มให้เขา  เขายิ้มให้ฉัน ฉันจับมือเขา แต่เขา สะบัดมือฉันทิ้ง (ขอบคุณ )


ฉันยิ้ม แล้วฉันจ่ายตังป้า พร้อมเหมากล้วยหอมทอดมากิน แล้วเดินจากเขาไป


คราวนี่เขาไม่เดินตามฉันแล้ว


 


ฉันได้แต่ พร่ำถามตัวเองเสมอ ว่าทำไมเขาต้องทิ้งฉัน  ทำไม 


ใช่อาจจะเป็นการเอาคืนก็ได้  แต่ทำไมต้องหายไปด้วยนะ 


ถ้าจะหายไปให้บอกมาเลยว่าคิดอย่างไง ไม่ใช่หายไป


 


ฉันจำคำพุดของเธอได้  เธอพูดกับฉัน ตอนที่เธอเมา  ว่า  ” ผมไม่เคยสนหรือแหย่แสคุณอยู่แล้ว “ 


ขอบคุณ นะ ที่ยังมีตอนเมาเท่านั้นที่มันพูดความจริง


จะให้ฉันรอเธฮทำไม


 


สามทุ่ม ฉันต้องไปปาร์ตี้  ที่สละโสด


ในคืนนี่  ฉันเมา มากมาย  ฉันดื่มไม่ยั้ง  แก้วต่อแก้ว  กินไปกินมากินแก้วเพื่อนด้วย


น้ำวิเศษนีไม่ได้ทำให้ลืม  แต่ทำให้กล้าที่จะพุด


ฉันบอกตัวเองเสมอว่าฉันลืมเขาได้  แต่เวลาไปที่ที่เราไปด้วยกัน   ฉันจะนึกถึงเขาตลอด


 


เธฮๆๆ ชื่อไรอ่ะ  เสียงผุ้ชายคนนึงถามฉัน 


ฉันหันไปพร้อมกับ    คิมคะ (  นามสมุมติ )


เขากับฉันคุยกัน  นานมาก  คุยกันไปเรื่อยๆๆ 


คุยจนเพื่อนฉัน  มอง คุยๆๆกัน เขา ไม่รวนรามทางสายตากับฉันเลยแม้แต่นิดเดียว


เขาหน้าตาน่ารักมาก  ตาตี่  ผมยาว  ใส่แว่น  ไรของเขาก็ไม่รู้ไม่มีเลนส์


สักพักเขาก็ถามว่ามีแฟนยัง


ฉันตอบเขาไปว่า มีอยู่แต่สถานะภาพ  ค่อนข้างวิกฤต  เขาไม่เข้าใจ


สักพักเขาขอเบอร์ฉันซึ่งฉัน  ก็ให้เบอร์ มั่วไปเพราะว่า


ฉันคิดว่าคนในที่เที่ยวเนี้ย น่ากลัวนิดนึงนะ


 


เขาไม่สงสัยไรฉันไม่แคร์อยู่แล้ว


 


ผับเลิกฉันเดินออกจากร้าน เพื่อที่จะมาขึ้นรถเพื่อน สักพักฉันก็สิ้นสติไป 


( ไม่มีไรน่ากลัวหรอก แค่หลับ แล้วเพื่อนมาส่งที่บ้าน  )


 


เนี้ยและ